Gıda tesisi yağlama haritası

Gıda tesisi yağlama haritası, Endüstri Teknik tarafından üretim hattındaki bütün yağlama noktalarının konum, ekipman, yağlayıcı türü, uygulama miktarı, bakım aralığı ve gıdayla temas riski bakımından tek bir sistem içinde yönetilmesini sağlayan teknik çalışma olarak ele alınır. Amaç yalnızca hangi rulmana hangi gresin uygulanacağını göstermek değildir. Yağlayıcının yanlış noktaya taşınmasını, bakım ekipmanlarının karışmasını, gereğinden fazla ürün kullanılmasını ve üretim alanında çapraz bulaşma oluşmasını önleyecek izlenebilir bir düzen kurulmalıdır.

Gıda üretim tesislerinde yağlama noktaları aynı risk seviyesinde değildir. Kapalı bir redüktör, dolum nozulu üzerindeki hareketli parça, açık konveyör zinciri, paketleme makinesi rulmanı ve ürün hattından uzakta bulunan yardımcı tesis kompresörü için aynı ürün sınıfı kullanılmayabilir. Her noktanın gıdaya, ambalaja ve açık üretim alanına göre konumu ayrı değerlendirilmelidir.

Gıda tesisi yağlama haritası hazırlanırken NSF H1 kaydı önemli bir seçim ölçütüdür; ancak tek başına yeterli değildir. H1 sınıfı, yağlayıcının gıdayla sürekli ve bilinçli temasını değil, teknik olarak önlenemeyen tesadüfi temas ihtimalini ifade eder. NSF’nin sınıflandırmasında H1 “incidental contact”, yani tesadüfi temas için; H2 ise gıdayla temas ihtimali bulunmayan noktalar için tanımlanır. H1 ürünler kullanılırken de uygulanan miktarın istenen teknik etkiyi sağlayacak en düşük seviyede tutulması gerekir.

Endüstri Teknik, yağlama haritasını yalnızca bakım departmanına bırakılan bir ürün listesi olarak değerlendirmez. Kalite, üretim, iş güvenliği, gıda güvenliği ve satın alma birimlerinin aynı ürün kodlarını, aynı uygulama noktalarını ve aynı kontrol kayıtlarını kullanması gerekir. Böylece denetim sırasında sahadaki ürünle bakım talimatında yazan ürün arasında farklılık oluşması önlenebilir.

Gıda tesisi yağlama haritası neden gereklidir?

Gıda tesisi yağlama haritası, makine güvenilirliği ile gıda güvenliğini aynı dokümanda bir araya getirir. Yağlayıcı eksikliği rulman, zincir, dişli ve kızaklarda aşınmaya neden olabilir. Gereğinden fazla uygulanan veya yanlış noktaya sürülen ürün ise açık gıda, ambalaj, taşıma bandı ya da temas yüzeyine ulaşabilir. Bu nedenle bakımın amacı yalnızca parçayı yağlamak değil, yağlamayı kontrol altında gerçekleştirmektir.

Bir tesiste yüzlerce yağlama noktası bulunabilir. Aynı hat üzerinde düşük sıcaklıkta çalışan hızlı rulmanlar, suyla yıkanan yataklar, fırına yakın zincirler, ağır yüklü dişliler ve sık sökülen cıvatalı bağlantılar yer alabilir. Tek bir “gıda gresi” bütün bu mekanik ihtiyaçları karşılamayabilir. Baz yağ viskozitesi, NLGI sınıfı, hız, yük, sıcaklık, suyla temas ve uygulama yöntemi her nokta için ayrı incelenmelidir.

Haritanın bulunmadığı işletmelerde ürün seçimi çoğu zaman personelin alışkanlığına göre yapılır. Bakım teknisyeni ambalajı benzer görünen iki gresi karıştırabilir, merkezi yağlama sistemine yanlış kıvamda ürün ekleyebilir veya H1 kaydı bulunmayan bir yağı açık üretim alanındaki noktada kullanabilir. Bu tür hatalar makine arızasının yanında denetim uygunsuzluğu da oluşturabilir.

NSF, H1 kaydı veya ISO 21469 sertifikasının denetçilere ürünün gıda endüstrisi için kabul edilen şartlarla uyumlu olduğunu göstermeye yardımcı olduğunu belirtmektedir. Bununla birlikte sertifika, işletmenin yanlış uygulama, aşırı kullanım veya kirli bakım ekipmanı kaynaklı bulaşma riskini ortadan kaldırmaz. İşletmenin kendi uygulama prosedürü ve kayıt sistemi yine gereklidir.

Yağlama haritası aynı zamanda satın alma disiplinini güçlendirir. Onaylı ürün kodları belirlendiğinde sahaya kontrolsüz ürün girişi azaltılabilir. Depoda bulunan her gres, yağ, pasta ve spreyin hangi ekipmanlarda kullanılacağı açıkça tanımlanabilir. Muadil ürün değerlendirmesi gerektiğinde yalnızca viskozite veya kıvama değil, sertifika durumu ve uygulama riskine de bakılır.

NSF H1 ne anlama gelir?

NSF H1 sınıfı, gıda üretim alanlarında tesadüfi temas ihtimali bulunan makine parçaları için kullanılan yağlayıcıları ifade eder. Bu ürünler gıdaya doğrudan eklenen katkılar değildir. Normal işletmede yağlayıcının gıdaya ulaşması hedeflenmez; bakım ve makine tasarımı bu ihtimali en düşük seviyede tutmalıdır.

H1 kaydı bulunan bir yağlayıcı, rulman, zincir, kızak, dişli, vana, bağlantı elemanı veya başka bir mekanik noktada kullanılabilir. Ancak ürünün teknik olarak o parçaya uygun olması gerekir. H1 kayıtlı düşük viskoziteli zincir yağı, ağır yüklü bir rulman gresi yerine kullanılamaz. Benzer şekilde NLGI 2 sınıfındaki bir gres, hızlı çalışan ve yağla beslenen dişli kutusunun ihtiyacını karşılamaz.

NSF’nin resmi sınıflandırmasında H2 ürünler, yağlayıcının veya yağlanan parçanın yenilebilir ürüne temas etme ihtimalinin bulunmadığı alanlar içindir. Bu ayrım tesis içinde bölgesel ürün yönetimini mümkün kılar. Bununla birlikte açık üretim alanında yanlışlık riskini azaltmak isteyen bazı işletmeler, mekanik şartlar uygun olduğu sürece daha geniş bir alanda H1 ürün standardı oluşturabilir. Böyle bir karar yine teknik uygunluk kontrolüyle verilmelidir.

Satın alma sırasında ürün ambalajındaki H1 ifadesiyle yetinilmemelidir. Tam ticari ad, ürün kodu ve güncel NSF kaydı doğrulanmalıdır. Aynı ürün ailesinin farklı viskozite, kıvam veya bölgesel formülleri bulunabilir. NSF’nin güncel ürün listesi, DuPont bünyesinde çok sayıda MOLYKOTE gres, yağ, sprey ve pastanın H1 sınıfında kayıtlı olduğunu göstermektedir; ancak kayıt ürün bazında kontrol edilmelidir.

Gıda tesisi yağlama haritası nasıl hazırlanır?

Gıda tesisi yağlama haritası hazırlanırken ilk çalışma sahada yapılmalıdır. Mevcut ekipman listesi tek başına yeterli değildir. Makinenin sağ ve sol tarafındaki rulmanlar, zincirler, kaplinler, kızaklar, redüktör dolum noktaları, kompresörler, pnömatik ekipmanlar ve sökülebilir bağlantılar yerinde görülmelidir. Gizli veya erişimi zor yağlama noktaları da kayıt altına alınmalıdır.

Her noktaya benzersiz bir kimlik verilmelidir. Üretim hattı, makine adı, bölüm, parça türü ve nokta numarası birlikte kullanılabilir. Örneğin paketleme hattındaki iki benzer rulmanın farklı kodlarla tanımlanması, uygulanan ürün ve bakım kaydının doğru noktaya bağlanmasını sağlar.

İkinci aşamada mekanik gereksinimler belirlenir. Rulmanın dönüş hızı, çapı, yükü, çalışma sıcaklığı ve suyla temas durumu incelenir. Zincir için ortam sıcaklığı, damlama riski, uygulama yöntemi ve yağın yüzeyde kalma ihtiyacı değerlendirilir. Redüktör ve kompresörlerde ekipman üreticisinin istediği ISO viskozite sınıfı esas alınır.

Üçüncü aşamada gıda güvenliği riski değerlendirilir. Yağlama noktasının açık ürünün üstünde, yanında veya altında olup olmadığı; yağ kaçağının hangi yöne ilerleyebileceği; ürünün ambalaja ulaşma ihtimali ve bakım sırasında kullanılan bez, fırça veya tabancanın başka bölgelere taşınıp taşınmadığı incelenir.

Dördüncü aşamada uygun ürün ve ürün sınıfı belirlenir. Tesadüfi temas ihtimali bulunan noktalarda güncel NSF H1 kayıtlı ürün aranır. Gıdayla temas ihtimali bulunmayan kapalı yardımcı sistemlerde teknik şartlar doğrultusunda farklı sınıflar değerlendirilebilir. Kritik noktalarda ürün değişikliği yapılmadan önce kalite ve bakım birimlerinin ortak onayı alınmalıdır.

Beşinci aşamada uygulama yöntemi yazılır. “Gres uygula” gibi genel talimatlar yeterli değildir. Uygulanacak miktar, gres tabancası vuruş sayısı, zincir damlatma süresi, bakım aralığı, makinenin çalışır veya durur durumda olması ve taşan ürünün nasıl temizleneceği açıklanmalıdır.

Altıncı aşamada sahadaki görsel yönetim hazırlanır. Yağlama noktası etiketi, ürün rengi, gres tabancası etiketi ve depo rafı aynı kodlama sistemine bağlanabilir. Ancak yalnızca renge güvenilmemelidir. Ürün adı ve kodu her zaman okunabilir biçimde bulunmalıdır.

Çapraz bulaşma nasıl önlenir?

Çapraz bulaşma yalnızca yağlayıcının gıdaya damlaması değildir. Bir gres tabancasının farklı ürünlerde kullanılması, kirli fırçanın açık üretim alanına taşınması, yağlı eldivenle ürün temas yüzeyine dokunulması veya yanlış bezle fazlalığın silinmesi de bulaşma yolu oluşturabilir.

Her ürün için ayrı uygulama ekipmanı ayrılması önemli bir kontroldür. Gres tabancası, pompa, huni, yağ kabı ve fırça üzerinde tam ürün adı bulunmalıdır. Yalnızca “beyaz gres” veya “gıda yağı” gibi genel tanımlar kullanılmamalıdır. Benzer renkte fakat farklı mekanik özellikte ürünler bulunabilir.

Depolama alanı da üretim bölgesinden ayrı yönetilmelidir. Açılmış ambalajların kapağı kapalı tutulmalı, ürün başka bir kaba aktarılıyorsa kap üzerinde ürün adı, parti bilgisi ve açılış tarihi bulunmalıdır. Etiketsiz kaplar veya daha önce farklı kimyasal taşımış ambalajlar kullanılmamalıdır.

Bakım sırasında açık ürünün korunması gerekir. Mümkün olan uygulamalarda üretim durdurulmalı, gıda ve ambalaj malzemeleri bölgeden uzaklaştırılmalı veya fiziksel koruma altına alınmalıdır. İş tamamlandıktan sonra taşan ürün temizlenmeli ve koruyucular kaldırılmadan önce alan kontrol edilmelidir.

Fazla yağlayıcı uygulamak daha iyi koruma sağlamaz. Aşırı gres keçelerden dışarı çıkabilir, zincir yağı santrifüj etkisiyle çevreye sıçrayabilir ve açık ürün hattına ulaşabilir. NSF H1 sınıfı ürün kullanılması bu tür kontrolsüz bulaşmayı kabul edilebilir hâle getirmez. H1 ürünlerde de istenen teknik sonucu sağlayacak minimum miktar uygulanmalıdır.

Ürün değişimlerinde eski yağlayıcının sistemde kalıp kalmadığı değerlendirilmelidir. Farklı greslerin kalınlaştırıcıları uyumsuz olabilir; karışım yumuşama, sertleşme veya baz yağ ayrışması oluşturabilir. Gıda güvenliği açısından da eski H2 ürünün kalıntısı, yeni H1 ürün uygulandıktan sonra sistem içinde bulunmaya devam edebilir. Bu nedenle geçiş planı, temizleme miktarı ve ilk tahliye yöntemi kayıt altına alınmalıdır.

Gıda tesisi yağlama haritası ve kritik kontrol noktası

Gıda tesisi yağlama haritası oluşturulurken her yağlama noktası otomatik olarak kritik kontrol noktası kabul edilmemelidir. Kritik kontrol noktası tanımı, işletmenin tehlike analizi ve gıda güvenliği planı doğrultusunda yapılır. Bununla birlikte yağlayıcının açık ürüne ulaşabileceği noktalar, kontrol önleminin kaybı hâlinde ciddi bulaşma oluşturabilecek alanlar olarak özel izlemeye alınmalıdır.

Ürün dolum nozullarının üzerindeki hareketli mekanizmalar, açık taşıma bantlarının üstündeki zincirler, karıştırıcı mil yatakları, kapaklama makineleri ve ürün bölgesine yakın pnömatik ekipmanlar daha yüksek riskli olabilir. Yağlama noktası gıdanın altında veya kapalı muhafaza içinde olsa bile basınç, hava akımı ve temizlik suyu yağlayıcıyı farklı bir bölgeye taşıyabilir.

Risk değerlendirmesinde yalnızca normal çalışma düşünülmemelidir. Keçe arızası, rulman aşırı ısınması, yanlış dolum, gres tabancasının karıştırılması ve bakım sonrasında koruyucu kapağın takılmaması gibi sapmalar da incelenmelidir. Harita üzerinde bu noktalar farklı bir kontrol seviyesiyle işaretlenebilir.

Her yüksek riskli noktada kontrol yöntemi tanımlanmalıdır. Görsel sızıntı kontrolü, uygulanan miktarın kaydı, yağlama sonrasında ikinci personel doğrulaması veya üretim başlamadan önce bakım serbest bırakma formu kullanılabilir. Uygun yöntem tesisin prosesine göre belirlenir.

Kritik kontrol noktası olarak sınıflandırılmayan yağlama bölgeleri de denetimsiz bırakılmamalıdır. Yağ kaçağı zamanla farklı bir yüzeye taşınabilir, zeminde kayma riski oluşturabilir veya temizlik ekipmanıyla ürün alanına yayılabilir. Yağlama haritası bu nedenle bütün tesisin kontrolünü sağlamalıdır.

Denetim için hangi kayıtlar tutulmalıdır?

Denetim sırasında yalnızca H1 sertifikalarının klasörde bulunması yeterli değildir. Denetçi, sahada kullanılan ürünün belgede yazan ürünle aynı olup olmadığını, uygulama ekipmanlarının ayrılıp ayrılmadığını ve bakım kayıtlarının düzenli tutulup tutulmadığını inceleyebilir.

Her ürün için güncel teknik veri sayfası, güvenlik bilgi formu ve NSF kayıt bilgisi saklanmalıdır. Belgelerdeki tam ürün adı ile depo etiketi aynı olmalıdır. Sertifika yenilenmiş veya ürün adı değişmişse eski kayıtların kontrollü biçimde güncellenmesi gerekir.

Yağlama kaydında tarih, ekipman kodu, yağlama noktası, kullanılan ürün, uygulanan miktar ve işlemi yapan personel bulunmalıdır. Otomatik sistemlerde tüketim miktarı, pompa arızaları ve alarm kayıtları izlenebilir. Beklenenden yüksek tüketim keçe hasarı, kaçak veya yanlış ayar göstergesi olabilir.

Sapma kayıtları ayrıca tutulmalıdır. Yanlış ürün uygulanması, etiketsiz gres tabancası görülmesi, yağ kaçağı veya açık ürün yakınında taşma meydana gelmesi hâlinde alınan düzeltici faaliyet yazılmalıdır. Sadece alanı temizlemek değil, olayın nedenini ve tekrarını önleyecek işlemi belirlemek gerekir.

Ürünlerin güncel sertifika durumu satın alma aşamasında ve belirli aralıklarla yeniden doğrulanmalıdır. NSF’nin resmi listesi, kayıtların ürün ve firma bazında kontrol edilebildiği güncel kaynaktır. Denetim dosyasındaki eski bir belge, ürünün mevcut durumunu tek başına kanıtlamayabilir.

Yağlama bölgeleri nasıl sınıflandırılabilir?

Birinci bölge, yağlayıcının açık gıdaya veya doğrudan ürün temas yüzeyine ulaşma ihtimalinin bulunduğu yüksek riskli alanlardan oluşabilir. Bu bölgede mekanik şartlara uygun, güncel NSF H1 kayıtlı ürünler kullanılmalı ve uygulama miktarı sıkı biçimde kontrol edilmelidir.

İkinci bölge, ambalaj veya kapalı ürün yakınındaki ekipmanları kapsayabilir. Doğrudan gıda teması ihtimali daha düşük olsa da sızıntı, damlama veya bakım ekipmanı üzerinden çapraz bulaşma olasılığı bulunabilir. H1 ürün kullanımı ve ayrı uygulama ekipmanı burada da değerlendirilebilir.

Üçüncü bölge, üretim salonunda bulunan fakat yağlayıcının ürüne ulaşmasının normal koşullarda beklenmediği kapalı mekanik sistemlerden oluşabilir. Redüktör, kompresör veya hidrolik sistem bu grupta yer alabilir. Ürünün gıda güvenliği sınıfı kadar ekipman üreticisinin teknik yağ spesifikasyonu da önemlidir.

Dördüncü bölge, kazan dairesi, dış saha veya üretimden fiziksel olarak ayrılmış yardımcı tesisleri kapsayabilir. Bu alanlarda H2 veya standart endüstriyel ürünler teknik olarak kullanılabilir; ancak uygulama ekipmanlarının gıda üretim alanına taşınması önlenmelidir.

Bu sınıflandırma hazır bir standart olarak kopyalanmamalıdır. Her tesisin akış yönü, fiziksel ayrımı, temizlik yöntemi ve ürün yapısı farklıdır. Bölge planı saha incelemesi ve işletmenin tehlike analiziyle hazırlanmalıdır.

Yanlış ürün seçimi hangi sorunları oluşturur?

Yağlayıcının H1 kayıtlı olması, mekanik olarak doğru olduğu anlamına gelmez. Düşük viskoziteli yağ ağır yüklü dişli kutusunda yeterli film oluşturamayabilir. Çok kalın gres hızlı rulmanda sıcaklık artışına neden olabilir. Düşük sıcaklık özelliği yetersiz zincir yağı dondurucu hattında akışkanlığını kaybedebilir.

Gres kıvamı merkezi yağlama sistemine uygun değilse ürün en uzak noktalara ulaşmayabilir. Personel depoda doğru ürünü kullandığını düşünse bile bazı rulmanlar yağsız kalabilir. Hat çapı, pompa kapasitesi ve ortam sıcaklığı birlikte kontrol edilmelidir.

Açık zincirde düşük yapışmalı yağ kullanılması sıçramayı artırabilir. Ürün yüzeyde kalmak yerine çevredeki ekipmanlara ve ambalaja taşınabilir. Aşırı yapışkan ürün ise kir tutabilir ve zincir mafsallarına yeterince nüfuz etmeyebilir.

Vida ve cıvatalı bağlantılarda genel amaçlı gres yerine montaj pastası gerekebilir. Pasta sürtünme katsayısını değiştirdiği için tork prosedürü de yeniden değerlendirilmelidir. H1 kayıtlı olması, kuru bağlantı torkunun aynen uygulanabileceği anlamına gelmez.

Ürün ailesi seçilirken her uygulamanın teknik fonksiyonu ayrı tanımlanmalıdır. Aynı markanın farklı ürünleri arasında bile baz yağ, kalınlaştırıcı, viskozite, sıcaklık ve yük kapasitesi önemli ölçüde değişebilir.

Gıda tesisi yağlama haritası için Molykote ürün ailesi

Gıda tesisi yağlama haritası oluşturulurken Endüstri Teknik, tek bir ürünün bütün tesise uygulanması yerine farklı mekanik ihtiyaçlara uygun Molykote ürün ailesi seçeneklerini değerlendirir. Ürün seçimi güncel NSF kaydı, ekipman üreticisinin istediği viskozite, çalışma sıcaklığı, yük, hız ve suyla temas koşulları birlikte incelenerek yapılmalıdır.

Genel rulman ve çok amaçlı gres noktalarında MOLYKOTE G-0060 FM, G-0061 FM ve G-0062 FM White Multipurpose Grease seçenekleri kıvam ihtiyacına göre değerlendirilebilir. Bu ürün grubu NSF H1 sınıfını karşılar, FDA 21 CFR 178.3570 şartlarına uygun olarak tanımlanır ve farklı NLGI kıvamlarında sunulur. Resmî ürün bilgilerinde suyla yıkanmaya karşı direnç ile gıda üretim ortamlarına yönelik kullanıma dikkat çekilmektedir.

Geniş sıcaklık aralığı ve genel amaçlı sentetik gres ihtiyacı bulunan noktalarda MOLYKOTE G-4500 FM veya G-4500 FMS Multi-Purpose Synthetic Grease seçenekleri değerlendirilebilir. MOLYKOTE G-4500 FM, NSF tarafından tesadüfi gıda teması için H1 kayıtlı beyaz sentetik gres olarak tanımlanır. Rulmanlar, pivot pimleri, kamlar, kızaklar, vidalı miller, dişliler ve spline bağlantılar ürünün belirtilen uygulamaları arasındadır.

Yapışkan gresin gerektiği zincir, kam, açık dişli, vana ve sprocket uygulamalarında MOLYKOTE G-1502 FM Synthetic Bearing & Gear Grease incelenebilir. Resmî teknik bilgide ürünün suyla yıkanmanın problem oluşturduğu veya gresin yüzeyden savrulmasının istenmediği uygulamalara yönelik olduğu belirtilmektedir. Ürünün NSF kayıt numarası 141388’dir ve H1 kategorisinde listelenmektedir.

Dondurucu ve düşük sıcaklık zincirlerinde MOLYKOTE L-1468 FM Synthetic Freezer Chain Oil değerlendirilebilir. Ürün ISO VG 68 sınıfında PAO esaslı zincir yağıdır; pas, oksidasyon, aşınma ve korozyon kontrolüne yönelik katkılar içerir ve NSF H1 kayıtlıdır. Düşük sıcaklık performansının gerekli olduğu gıda hattı zincirlerinde, gerçek çalışma sıcaklığı ve uygulama sistemi doğrulanarak kullanılmalıdır.

Zincirlerin veya ulaşılması güç mekanik parçaların kontrollü biçimde yağlanmasında MOLYKOTE Food Machinery Oil Spray kullanılabilir. Ürün 40°C’de 100 cSt mineral yağ esaslı, ekstrem basınç, aşınma ve korozyon katkıları içeren H1 kayıtlı bir aerosol olarak tanımlanır. Sprey form uygulamayı kolaylaştırsa da çevreye püskürme ve açık ürüne taşınma riski kontrol edilmelidir.

Kapalı dişli kutularında MOLYKOTE L-1122FM Synthetic Gear Oil, ekipmanın ISO VG 220 yağ talebiyle uyumluysa değerlendirilebilir. PAO esaslı bu dişli yağı NSF H1 kayıtlıdır ve pas, oksidasyon, aşınma ile korozyona karşı katkı paketi içerir. Viskozite sınıfı redüktör üreticisinin talimatıyla eşleşmeden yalnızca H1 kaydı nedeniyle kullanılmamalıdır.

Gıda üretim alanındaki uygun kompresörlerde MOLYKOTE L-1246FM Synthetic Compressor Oil değerlendirilebilir. Ürün ISO VG 46 sınıfında PAO esaslıdır, pas ve oksidasyon korumasına yönelik katkılar içerir ve NSF H1 kayıtlı olarak sunulur. Kompresör tipi, mevcut yağ, conta uyumu ve üretici spesifikasyonu geçiş öncesinde doğrulanmalıdır.

Dişli bağlantılar, kızaklar ve ağır yük altındaki düşük ya da orta hızlı temaslarda MOLYKOTE P-1900 FM Anti-Seize Paste kullanılabilir. Ürün mineral yağ esaslı, beyaz katı yağlayıcı içeren, NSF H1 kayıtlı bir pastadır. Resmî ürün bilgisine göre -30°C ile +300°C arasında tanımlanır; dişli bağlantılar, montaj, kızaklar ve gıda makinelerindeki mekanik parçalar uygulama alanları arasındadır.

Bu örnekler, Molykote ürün ailesi içinde gres, zincir yağı, dişli yağı, kompresör yağı, sprey ve montaj pastası gibi farklı ürün tiplerinin bulunduğunu gösterir. Satın alma kararı ürün ailesi adına göre değil, yağlama noktasının tam teknik gereksinimine ve güncel sertifika durumuna göre verilmelidir.

Önemli bir ayrım da gıda makinelerinde kullanılabildiği belirtilen ürünlerle NSF H1 kayıtlı ürünler arasındadır. Örneğin MOLYKOTE Longterm W2 teknik veri sayfasında gıda ve ilaç sanayisi makinelerindeki rulmanlarda kullanım belirtilmesine rağmen, sağlanan belgede NSF H1 kaydı yer almamaktadır. Bu nedenle ürün, güncel ve ayrı bir sertifika doğrulanmadan tesadüfi gıda teması riski bulunan noktalara H1 ürün olarak atanamaz.

Ürün satın alma süreci nasıl yönetilmelidir?

Satın alma talebinde yalnızca “gıda gresi” yazılmamalıdır. Tam ürün adı, kıvam veya viskozite sınıfı, ambalaj büyüklüğü, NSF kategorisi ve yağlama haritasındaki kullanım noktaları belirtilmelidir. Böylece benzer isimli farklı ürünlerin tesise girmesi önlenebilir.

Tedarik edilen ürün teslim alınırken ambalaj bütünlüğü, parti numarası, etiket ve ürün adı kontrol edilmelidir. Teknik veri sayfası ile güvenlik bilgi formunun doğru ürün koduna ait olduğu doğrulanmalıdır.

Muadil ürün talebi geldiğinde yalnızca NSF H1 kaydının bulunması yeterli değildir. Baz yağ türü, viskozite, kalınlaştırıcı, NLGI sınıfı, sıcaklık, yük ve ekipman uyumu karşılaştırılmalıdır. Özellikle otomatik yağlama hatları, redüktörler ve kompresörlerde yanlış viskozite ciddi mekanik probleme yol açabilir.

Yeni ürün sahada uygulanmadan önce yağlama haritası, depo etiketi, bakım talimatı ve uygulama ekipmanı birlikte güncellenmelidir. Eski ürünün etiketi veya gres tabancası kullanımda bırakılırsa çapraz bulaşma ve karışım riski devam eder.

Endüstri Teknik ile tesis bazlı yağlama planı

Endüstri Teknik, yağlama çalışmasına ürün listesi hazırlayarak değil, üretim sahasındaki ekipmanları ve risk bölgelerini değerlendirerek başlar. Rulman, zincir, dişli, kompresör, kızak ve bağlantı noktalarının teknik ihtiyaçları ayrı ayrı belirlenir.

Gıda tesisi yağlama haritası tamamlandığında her yağlama noktası için ürün kodu, uygulama miktarı, bakım aralığı, risk sınıfı ve kayıt yöntemi tanımlanmış olur. Böylece bakım personeli hangi ürünü nereye uygulayacağını bilir, kalite birimi sertifika takibini daha düzenli yapar ve satın alma yalnızca onaylı ürünler üzerinden ilerler.

NSF H1 seçimi, çapraz bulaşma kontrolü, denetim hazırlığı ve kritik kontrol noktası değerlendirmesi aynı sistem içinde ele alınır. Endüstri Teknik, farklı uygulamalar için uygun MOLYKOTE gres, yağ, sprey ve pasta seçeneklerini teknik dokümanlarıyla birlikte değerlendirerek ürün tedarik sürecine destek olur.

Endüstri Teknik İletişim

Gıda üretim tesisinizdeki rulman, zincir, dişli, kompresör, kızak ve montaj noktaları için uygulanabilir bir yağlama haritası oluşturmak üzere Endüstri Teknik ile iletişime geçebilirsiniz.

Adres
Aşağı Yahyalar Mah. 995/1. Sokak No:5, 7. Kat, Daire:27, Ofis Anadolu, Yenimahalle / Ankara

Telefon
0312 925 54 74

Faks
0312 925 64 84

Tesisinizdeki ekipman listesini, çalışma sıcaklıklarını, yıkama koşullarını ve mevcut yağlayıcıları paylaşarak Molykote ürün ailesi içinden uygulamaya uygun NSF H1 gres, yağ, sprey ve pasta seçenekleri hakkında Endüstri Teknik’ten bilgi alabilirsiniz.