Çift komponentli yapıştırıcılar rehberi

Çift komponentli yapıştırıcılar rehberi, Endüstri Teknik açısından yalnızca iki ayrı malzemenin karıştırılıp yüzeye sürülmesini anlatan basit bir uygulama metni değildir. İki bileşenli yapıştırıcılarda doğru ürün seçimi; reçine ve sertleştiricinin doğru oranla birleştirilmesi, yüzey hazırlığının eksiksiz yapılması, çalışma süresinin doğru yönetilmesi, uygun yapıştırıcı kalınlığının oluşturulması ve parçaların kür sırasında doğru şekilde sabitlenmesiyle birlikte değerlendirilmelidir. Özellikle yapısal bağlantılarda karışım oranındaki veya yüzey hazırlığındaki küçük bir hata, kullanılan yapıştırıcının teknik kapasitesi yüksek olsa bile nihai bağlantının beklenen performansı göstermemesine neden olabilir.

Çift komponentli yapıştırıcıların çalışma mantığını teknik bir örnek üzerinden açıklamak için Araldite 2015-1 kullanılabilir. Teknik veri sayfasında Araldite 2015-1, iki komponentli, oda sıcaklığında kürlenen epoksi pasta yapıştırıcı olarak tanımlanır. Toklaştırılmış pasta yapısına sahiptir; GRP, SMC ve farklı alt yüzeylerin yapıştırılması için özellikle uygun olduğu, 10 mm kalınlığa kadar akmadan boşluk doldurabildiği ve hava koşullarına karşı iyi dayanım sunduğu belirtilmektedir.

Bu örnek, iki komponentli yapıştırıcılarda yalnızca “güçlü yapıştırıcı” ifadesinin neden yetersiz olduğunu gösterir. Gerçek seçimde malzeme türü, bağlantı geometrisi, yüzey hazırlığı, çalışma sıcaklığı, kür süresi, gerekli esneklik ve üretim yöntemi birlikte değerlendirilmelidir.

Çift komponentli yapıştırıcı nedir?

Çift komponentli yapıştırıcı, kullanım öncesinde iki ayrı bileşenin belirli oranlarda birleştirilmesiyle reaksiyona giren yapıştırıcı sistemidir. Bu iki bileşen birçok epoksi sisteminde reçine ve sertleştirici olarak adlandırılır. Bileşenler ayrı halde depolanırken kür reaksiyonu başlamaz; doğru oranla karıştırıldıktan sonra sistemin kullanılabilir çalışma süresi başlar ve belirli zaman sonunda yapıştırıcı katılaşarak nihai bağlantıyı oluşturur.

Bu yapı tek komponentli yapıştırıcılardan önemli ölçüde farklıdır. Tek komponentli sistemlerde kür; nem, sıcaklık veya başka bir çevresel mekanizma ile başlayabilir. Çift komponentli sistemlerde ise iki bileşenin karıştırılması temel tetikleyicidir. Bu nedenle karışım oranı, homojenlik ve çalışma süresi uygulamanın ayrılmaz parçasıdır.

Araldite 2015-1 bunun net bir örneğidir. Teknik veri sayfasında ürünün iki komponentli epoksi pasta yapıştırıcı olduğu ve oda sıcaklığında kürlenerek resilient, yani belirli ölçüde dayanıklı ve tok bir bağlantı oluşturduğu belirtilmektedir.

Çift komponentli yapıştırıcılarda reçine ve sertleştirici ne işe yarar?

İki komponentli yapıştırıcılarda reçine ile sertleştirici birbirinden bağımsız düşünülmemelidir. Reçine yapıştırıcı sisteminin ana gövdesini oluştururken sertleştirici, tanımlanan kimyasal reaksiyonun gerçekleşmesini sağlar. Ancak burada “sertleştirici ne kadar fazla olursa o kadar sert olur” gibi bir yaklaşım doğru değildir. Ürün hangi oran için tasarlanmışsa uygulamada o oran korunmalıdır.

Araldite 2015-1 TDS’sinde reçine ve sertleştiricinin her ikisi de ayrı şekilde tanımlanmıştır. Reçine smooth beige paste, sertleştirici beige soft paste ve karışmış ürün beige paste görünümündedir. Her iki komponentin ve karışmış sistemin spesifik gravitesi yaklaşık 1,4 olarak verilir. Yapı thixotropic, yani akış davranışı kontrollü pasta karakterindedir.

Bu tür sistemlerde iki komponentin yalnızca aynı kapta bulunması yeterli değildir. Birbirine homojen olarak dağıtılması gerekir. Karışmamış bölgeler kalırsa yapıştırıcı hattının bazı bölümleri beklenen şekilde kürlenmeyebilir.

Karışım oranı neden kritik öneme sahiptir?

Çift komponentli yapıştırıcı uygulamalarındaki en önemli parametrelerden biri karışım oranıdır. Her ürünün teknik veri sayfasında tanımlanan oran esas alınmalıdır. Kullanıcının göz kararıyla sertleştirici eklemesi veya “daha hızlı kürlensin” düşüncesiyle oranı değiştirmesi güvenilir bir yöntem değildir.

Araldite 2015-1 için teknik veri sayfasında karışım oranı hem ağırlıkça hem hacimce 100:100 olarak verilmektedir. Başka bir ifadeyle reçine ve sertleştirici bu ürün özelinde 1:1 oranla kullanılmaktadır.

Bu oran kullanıcı açısından uygulamayı kolaylaştırabilir; ancak oran 1:1 olduğu için ölçüm disiplinine gerek olmadığı düşünülmemelidir. Manuel uygulamada iki komponent eşit miktarda alınmalı, homojen karışım elde edilene kadar dikkatli biçimde karıştırılmalıdır. Kartuş sistemlerinde ise doğru dozaj ekipmanı ve mikser kullanımı bu işlemi daha tekrarlanabilir hale getirebilir.

Çift komponentli başka bir yapıştırıcı farklı karışım oranına sahip olabilir. Bu nedenle bir üründe kullanılan oran başka bir ürüne aktarılmamalıdır.

Pot life nedir ve neden önemlidir?

Pot life, çift komponentli yapıştırıcı karıştırıldıktan sonra uygulama yapılabilecek çalışma penceresini ifade eden temel proses değerlerinden biridir. Bu süre başladıktan sonra yapıştırıcı giderek reaksiyona girer ve viskozitesi değişebilir. Bu nedenle bir vardiya boyunca kullanılacak bütün yapıştırıcının tek seferde hazırlanması her zaman doğru yaklaşım değildir.

Araldite 2015-1 için TDS’de 25°C’de, 100 gramlık karışım üzerinden pot life değeri 45–55 dakika olarak verilmektedir.

Bu değer uygulamada çok önemlidir. Yaklaşık 45–55 dakikalık çalışma süresinin, her ortam ve her karışım hacmi için değişmez bir sayaç gibi yorumlanması doğru değildir. Teknik veri 100 gram ve 25°C koşuluna göre verilmiştir. Gerçek üretimde ortam sıcaklığı, hazırlanan miktar ve uygulama koşulları proses davranışını etkileyebilir.

Doğru yaklaşım, ihtiyaca göre kontrollü miktarda malzeme hazırlamak ve karışım başladıktan sonra süreci geciktirmeden tamamlamaktır.

Çift komponentli yapıştırıcılarda yüzey hazırlığı nasıl yapılmalıdır?

Çift komponentli yapıştırıcının performansını belirleyen en kritik faktörlerden biri yüzey hazırlığıdır. Güçlü yapıştırıcı kullanılması, kirli veya yağlı yüzeyde otomatik olarak güçlü bağlantı oluşturmaz.

Araldite 2015-1 teknik veri sayfasında yapıştırılan birleşimin dayanımı ve uzun süreli performansının yüzeylerin doğru hazırlanmasına bağlı olduğu açıkça belirtilmektedir. En azından yüzeydeki yağ, gres ve kir kalıntılarının uygun yağ gidericiyle temizlenmesi gerekir. TDS’de asetona ve plastikler için izopropanole örnek verilir; düşük kaliteli alkol, benzin ve boya tinerinin kullanılmaması özellikle belirtilmektedir.

Daha güçlü ve dayanıklı bağlantı için temizlenmiş yüzeyin mekanik olarak aşındırılması veya uygun kimyasal etching işlemi uygulanması önerilir. Mekanik aşındırma sonrasında ikinci bir yağ giderme işlemi yapılması gerektiği de TDS’de açıkça ifade edilir.

Bu nedenle çift komponentli yapıştırıcı kullanımında yüzey hazırlığı şu mantıkla ilerlemelidir: önce kirlilik giderilir, gerekiyorsa mekanik veya kimyasal yüzey hazırlığı yapılır, ardından tekrar temizlenir ve yapıştırma yüzeyi kuru şekilde uygulamaya alınır.

Yapıştırıcı kalınlığı bağlantı dayanımını etkiler mi?

Evet. Yapıştırıcı hattında daha fazla ürün bulunması otomatik olarak daha güçlü bağlantı anlamına gelmez. Çift komponentli yapıştırıcılarda bağlantı geometrisi ve yapıştırıcı kalınlığı birlikte değerlendirilmelidir.

Araldite 2015-1 TDS’sinde 0,05–0,10 mm kalınlığındaki yapıştırıcı tabakasının normal koşullarda bağlantıya en yüksek lap shear dayanımını sağlayacağı belirtilmektedir. Aynı bölümde dayanıklı bir bağlantı için doğru joint design, yani bağlantı tasarımının da kritik olduğu vurgulanır.

Burada önemli bir ayrım vardır. Araldite 2015-1 aynı zamanda 10 mm’ye kadar non-sag gap filling özelliğine sahiptir. Ancak “10 mm boşluk doldurabilir” ifadesi ile “en yüksek lap shear için 10 mm kalınlık kullanılmalıdır” aynı şey değildir.

Ürün tolerans farklılıklarını ve boşlukları doldurabilir; fakat bindirmeli bağlantıda optimum yapıştırıcı hattı çok daha ince olabilir. Bu nedenle uygulama kalınlığı bağlantı tipine göre belirlenmelidir.

Çift komponentli yapıştırıcı manuel olarak uygulanabilir mi?

Evet. Araldite 2015-1 teknik veri sayfasında reçine/sertleştirici karışımının ön işlem görmüş ve kuru yüzeylere manuel veya robotik olarak uygulanabileceği açıkça belirtilmektedir.

Manuel uygulama düşük adetli üretim, bakım, prototip veya özel montajlarda pratik olabilir. Ancak karışım oranı, karıştırma kalitesi ve uygulama miktarı operatör tarafından kontrol edildiği için proses standardı oluşturulmalıdır.

Seri üretimde ise dozaj ekipmanları, çift kartuş sistemleri veya robotik uygulama değerlendirilebilir. TDS aynı bölümde dual syringe dispensing system konusuna da atıf yapmaktadır.

Bu durum, çift komponentli yapıştırıcının yalnızca elle karıştırılan bir malzeme olmadığını; uygun üretim hattında kontrollü dozaj sistemiyle de kullanılabileceğini gösterir.

Yapıştırıcı uygulandıktan sonra parçalar ne zaman birleştirilmelidir?

Çift komponentli yapıştırıcı uygulandıktan sonra parçaların uzun süre ayrı bekletilmesi doğru değildir. Araldite 2015-1 teknik veri sayfasında parçaların yapıştırıcı uygulandıktan sonra mümkün olan en kısa sürede birleştirilmesi ve sabit pozisyonda tutulması gerektiği belirtilmektedir.

Bunun nedeni, karışım yapıldığı anda pot life süresinin başlamasıdır. Yapıştırıcının reaksiyon ilerledikten sonra yüzeyleri birleştirmek, ıslanma ve temas davranışını etkileyebilir.

Montaj sonrasında parçaların kür süresince hareket etmemesi de önemlidir. Bağlantının tasarımına göre fikstür, kelepçe veya uygun sabitleme yöntemleri kullanılabilir. Buradaki amaç, yapıştırıcı hat üzerinde kürlenirken birleşimin kaymasını veya kalınlığın kontrolsüz değişmesini önlemektir.

Çift komponentli yapıştırıcıların kür süresi nasıl değerlendirilir?

Kür süresi tek bir rakam değildir. “Elle tutulabilir”, “ilk dayanımı kazanmış”, “minimum yapısal dayanım elde edilmiş” ve “nihai performansına yaklaşmış” aşamalar birbirinden ayrılmalıdır.

Araldite 2015-1 TDS’sinde sıcaklığa bağlı minimum lap shear seviyelerine ulaşma süreleri ayrıca verilmiştir. 23°C’de yapıştırıcının 1 MPa’dan yüksek lap shear seviyesine yaklaşık 4 saatte, 10 MPa’dan yüksek seviyeye ise yaklaşık 8 saatte ulaşabildiği belirtilmektedir. 40°C’de bu süreler sırasıyla yaklaşık 1 saat ve 3 saate düşmektedir.

60°C’de 1 MPa üzeri seviyeye yaklaşık 20 dakika, 10 MPa üzeri seviyeye yaklaşık 40 dakika; 100°C’de ise sırasıyla yaklaşık 3 dakika ve 5 dakika değerleri verilmektedir.

Bu veriler sıcaklığın reaksiyon hızını belirgin şekilde etkilediğini gösterir. Ancak gerçek montajda kullanılan parçaların sıcaklık dayanımı ve tüm assembly’nin ısıtılmaya uygunluğu mutlaka değerlendirilmelidir.

Araldite 2015-1 hangi malzemelerde kullanılabilir?

Teknik veri sayfasında Araldite 2015-1 özellikle SMC ve GRP bağlantıları için uygun ürün olarak tanımlanmaktadır. Ayrıca farklı alt yüzeylerin birbirine yapıştırılması da ürünün öne çıkan özellikleri arasındadır.

TDS’nin metal-metal testlerinde alüminyum, yapı çeliği, paslanmaz çelik, galvanizli çelik, bakır ve pirinç üzerinde lap shear sonuçları gösterilmektedir. Testler 16 saat 40°C kür sonrasında ve kumlama ile hazırlanmış yüzeylerde gerçekleştirilmiştir.

Plastik ve kompozit tarafında ise EP-GRP, UP-GRP, CFRP, SMC, ABS, PVC, PMMA, polikarbonat ve poliamid gibi farklı yüzeyler teknik veri sayfasındaki karşılaştırma grafiğinde yer almaktadır. Bu testlerde yüzeyler hafifçe aşındırılmış ve alkolle yağdan arındırılmıştır.

Burada önemli olan, bütün malzemelerde aynı dayanımın elde edilmediğini bilmektir. Sayfa 3’teki grafikte CFRP ve EP-GRP gibi bazı kompozitlerde daha yüksek lap shear değerleri görülürken, bazı plastiklerde değerler daha düşüktür. Dolayısıyla “bu yapıştırıcı plastiği yapıştırır” ifadesi tek başına yeterli değildir; hangi plastik olduğu bilinmelidir.

Çift komponentli yapıştırıcılarda sıcaklık dayanımı nasıl okunmalıdır?

Sıcaklık performansını değerlendirirken yalnızca tek bir “maksimum sıcaklık” aramak doğru değildir. Yapıştırıcının mekanik modülü ve lap shear dayanımı sıcaklığa bağlı olarak değişebilir.

Araldite 2015-1’in TDS’sindeki sıcaklığa karşı lap shear grafiği, -60°C ile +100°C arasında performansın nasıl değiştiğini gösterir. Grafik, yüksek sıcaklığa çıkıldıkça lap shear dayanımının belirgin biçimde azaldığını göstermektedir. Ayrıca 7 gün oda sıcaklığında kür ile 24 saat 23°C + 30 dakika 80°C kür programları arasında bazı sıcaklıklarda performans farklılığı bulunduğu görülmektedir.

TDS ayrıca 1 saat 80°C kür sonrasında glass transition temperature değerini yaklaşık 78°C olarak vermektedir.

Bu nedenle yüksek sıcaklık uygulamasında yalnızca yapıştırıcının “dayanıyor” olması değil, o sıcaklıkta ne kadar mekanik performans koruduğu değerlendirilmelidir.

Çevresel dayanım neden önemlidir?

Çift komponentli yapıştırıcılar çoğu zaman yalnızca laboratuvar ortamında değil, nem, su, yağ, yakıt veya değişen sıcaklıkların bulunduğu gerçek makinelerde kullanılır. Bu nedenle çevresel dayanım bağlantı tasarımının önemli parçasıdır.

Araldite 2015-1 TDS’sinde alüminyum bağlantılar üzerinde çeşitli sıvılara daldırma testleri verilmiştir. Kurşunsuz benzin, etil asetat, ksilen, yağlama yağı, parafin ve farklı sıcaklıklardaki su ortamlarında 30, 60 ve 90 günlük sonuçlar karşılaştırılmıştır. 10% asetik asitte ise 90 gün sonunda degradation notu bulunmaktadır.

Aynı sayfada 40°C ve %92 bağıl nem koşulundaki tropical weathering testi de yer almaktadır. Grafik, 30, 60 ve 90 günlük maruziyet sonrasında lap shear davranışının izlendiğini göstermektedir.

Bu veriler ürün seçiminin yalnızca başlangıç dayanımına göre yapılmaması gerektiğini gösterir. Yapıştırılmış parçanın hangi kimyasal veya çevresel koşullarda çalışacağı mutlaka belirlenmelidir.

Çift komponentli yapıştırıcıda bağlantı tasarımı neden önemlidir?

Yapıştırıcı güçlü olsa bile bağlantı geometrisi yanlışsa beklenen sonuç alınamayabilir. Teknik veri sayfası Araldite 2015-1 için doğru adhesive joint design’ın dayanıklı bağlantı açısından kritik olduğunu özellikle belirtmektedir.

Yapıştırıcı bağlantılar genellikle geniş yüzey alanına yayılan kesme yüklerini daha verimli taşır. Bağlantının yalnızca küçük kenar üzerinden soyulma veya açılma yüküne maruz kalması, mekanik açıdan daha zorlayıcı olabilir. Bu nedenle parça geometrisi tasarım aşamasında yapıştırıcıya uygun hale getirilmelidir.

Özellikle farklı malzemelerin birleştirildiği sistemlerde termal genleşme farkları, bağlantı uzunluğu ve yapıştırıcı hattının kalınlığı birlikte değerlendirilmelidir. Bu tür detaylar, yapıştırıcı seçiminden bağımsız değildir.

Çift komponentli yapıştırıcı kartuş sistemleri ne zaman tercih edilir?

Kartuş sistemleri, reçine ve sertleştiricinin kontrollü biçimde dozajlanmasının istendiği uygulamalarda değerlendirilebilir. Özellikle tekrar eden üretimlerde manuel tartım ve elle karıştırmaya göre proses standardizasyonu sağlayabilir.

Araldite 2015-1’in ağırlıkça ve hacimce 100:100 karışım oranına sahip olması, eşit hacimli iki komponentli dozaj sistemleri açısından uygun bir temel oluşturur. TDS’nin uygulama bölümünde dual syringe dispensing system hakkında ayrıca yönlendirme bulunması da bu yaklaşımı desteklemektedir.
Kartuş uygulamasında uygun tabanca, doğru oranlı kartuş ve uygun statik mikser birlikte seçilmelidir. Mikser çıkışında homojen karışım elde edilmeden parçaya uygulama yapılmaması, başlangıçtaki karışmamış bölümün proses gereksinimine göre yönetilmesi önemlidir.

Manuel ve robotik uygulama arasındaki fark nedir?

Manuel uygulama esneklik sağlar ve düşük adetli üretimlerde kolaydır. Robotik uygulama ise yüksek adetli ve tekrar eden yapıştırma hatlarında daha sabit miktar ve yol oluşturabilir.

Araldite 2015-1 TDS’si her iki yönteme de izin verildiğini belirtmektedir. Reçine/sertleştirici karışımı ön işlem görmüş ve kuru bağlantı yüzeylerine manuel veya robotik olarak uygulanabilir.

Robotik sistem seçilirken yalnızca yapıştırıcının pompalanabilmesi yeterli değildir. Pot life, nozuldaki bekleme süresi, hat basıncı, istenen bead geometrisi ve dur-kalk üretimde malzemenin mikser içinde ne kadar süre kaldığı da dikkate alınmalıdır.

Kürlenmiş yapıştırıcı kalıntıları nasıl temizlenir?

Çift komponentli yapıştırıcıların ekipman üzerinde tamamen kürlenmesi bakım sürecini zorlaştırabilir. Araldite 2015-1 TDS’si, aletlerin yapıştırıcı kalıntıları kürlenmeden önce sıcak su ve sabunla temizlenmesini belirtir. Kürlenmiş artıkların çıkarılmasının zor ve zaman alıcı olduğu özellikle vurgulanmaktadır.

Aseton gibi solvent kullanılıyorsa gerekli güvenlik önlemlerinin alınması ve cilt ile göz temasından kaçınılması gerektiği yine aynı bölümde belirtilir.

Bu nedenle üretim hattında temizlik işlemi vardiya sonunda değil, ürün henüz kürlenmeden önce planlanmalıdır.

Çift komponentli yapıştırıcılar nasıl saklanmalıdır?

Depolama koşulları ürünün raf ömrü ve uygulama güvenilirliği açısından önemlidir. Araldite 2015-1 teknik veri sayfasına göre komponentler kapalı ambalajlarında tutulduğu sürece ürün oda sıcaklığında saklanmalıdır ve son kullanım tarihi ürün etiketi üzerinde belirtilmektedir.

Ambalajların açık bırakılması veya reçine ile sertleştiricinin çapraz kontaminasyona uğraması önlenmelidir. Özellikle manuel uygulamada bir komponent için kullanılan spatulanın diğer komponent kabına sokulmaması iyi proses disiplininin parçasıdır.

Ürünün raf ömrü için etiket üzerindeki tarih esas alınmalıdır. TDS’de bu ürün için “her zaman şu kadar ay” şeklinde sabit bir raf ömrü verilmediğinden, kullanıcı etiket bilgisini kontrol etmelidir.

Çift komponentli yapıştırıcı seçiminde hangi sorular sorulmalıdır?

Çift komponentli yapıştırıcılar rehberi kapsamında ürün seçmeden önce uygulamanın gerçek koşulları netleştirilmelidir. Hangi iki malzeme birbirine yapıştırılacak? Yüzeyler metal mi, kompozit mi, plastik mi? Bağlantıda boşluk var mı? Parçalar titreşime maruz kalacak mı? Çalışma sıcaklığı nedir? Kimyasal temas olacak mı? Üretim adedi kaç? Operatör manuel mi çalışacak yoksa kartuş veya robotik dozaj mı kullanılacak?

Bu soruların cevapları verilmeden yalnızca katalogdaki yüksek MPa değerine bakarak ürün seçmek doğru değildir. TDS’nin son bölümünde de ürünün belirli son kullanım şartlarına uygunluğunu değerlendirme sorumluluğunun kullanıcıya ait olduğu ve kimyasal uyumluluk, sıcaklık ve diğer üretim değişkenlerinin gerçek koşullarda test edilmesi gerektiği belirtilmektedir.

Çift komponentli yapıştırıcılar rehberi için SSS

Çift komponentli yapıştırıcı ne demektir?

İki ayrı bileşenin kullanım öncesinde belirlenen oranla karıştırıldığı yapıştırıcı sistemidir. Araldite 2015-1 örneğinde bu iki bileşen reçine ve sertleştiricidir ve ürün iki komponentli epoksi pasta yapıştırıcı olarak tanımlanır.

Araldite 2015-1 karışım oranı nedir?

Teknik veri sayfasına göre reçine ve sertleştirici hem ağırlıkça hem hacimce 100:100, yani 1:1 oranında karıştırılır.

Araldite 2015-1 pot life süresi ne kadardır?

100 gram karışım ve 25°C koşulunda TDS’de 45–55 dakika olarak verilmektedir.

Çift komponentli yapıştırıcı yüzeye doğrudan uygulanabilir mi?

Yüzey temiz ve kuru olmalıdır. Araldite 2015-1 TDS’si yağ, gres ve kirin giderilmesini, daha güçlü bağlantı için gerekiyorsa mekanik aşındırma veya kimyasal ön işlem yapılmasını önerir.

Araldite 2015-1 boşluk doldurur mu?

Evet. TDS’ye göre thixotropic ve non-sag yapısıyla 10 mm kalınlığa kadar boşluk doldurabilir.

10 mm yapıştırıcı kalınlığı en güçlü bağlantıyı mı verir?

Hayır. 10 mm değeri ürünün non-sag gap-filling kapasitesidir. Bindirmeli bağlantıda TDS, normalde en yüksek lap shear dayanımı için 0,05–0,10 mm yapıştırıcı katmanını belirtmektedir.

Araldite 2015-1 oda sıcaklığında kürlenir mi?

Evet. Ürün oda sıcaklığında kürlenen iki komponentli epoksi pasta olarak tanımlanmaktadır. TDS’de 23°C’de 1 MPa üzeri lap shear için yaklaşık 4 saat, 10 MPa üzeri için yaklaşık 8 saatlik tipik süreler verilmektedir.

Çift komponentli yapıştırıcı robotla uygulanabilir mi?

Ürüne bağlıdır. Araldite 2015-1 TDS’sinde manuel ve robotik uygulamaya uygun olduğu belirtilmektedir.

Yapıştırıcı kalıntısı ne zaman temizlenmelidir?

Kürlenmeden önce. Araldite 2015-1 için TDS, aletlerin yapıştırıcı artıkları kürlenmeden önce sıcak su ve sabunla temizlenmesini önerir. Kürlenmiş kalıntıların çıkarılması daha zor ve zaman alıcıdır.

Endüstri Teknik ile çift komponentli yapıştırıcı seçimi

Çift komponentli yapıştırıcılar rehberi kapsamında doğru ürünün belirlenmesi yalnızca yapıştırıcının nominal dayanımına bakılarak yapılmamalıdır. Reçine-sertleştirici oranı, pot life, yüzey hazırlığı, yapıştırıcı hattı kalınlığı, kür koşulları, bağlantının taşıdığı yük ve çevresel şartlar birlikte değerlendirilmelidir.

Araldite 2015-1 bu yaklaşımın iyi bir örneğidir. Ürün iki komponentli epoksi pasta yapısında olup ağırlıkça ve hacimce 1:1 karışım oranına, 25°C’de 100 gram için 45–55 dakikalık pot life değerine, 10 mm’ye kadar non-sag boşluk doldurma özelliğine ve farklı metal, kompozit ve belirli plastik yüzeylerde test edilmiş yapısal bağlantı performansına sahiptir.

Endüstri Teknik açısından doğru yapıştırıcı seçimi, “en yüksek dayanımlı ürünü” bulmak değil; gerçek parçaya, proses süresine ve çalışma koşullarına uygun sistemi belirlemektir. Özellikle seri üretim, kartuşla dozaj, robotik uygulama veya farklı malzemelerin birleştirilmesi söz konusu olduğunda ürün seçimiyle birlikte bağlantı tasarımı ve proses kontrolünün de planlanması gerekir.

Endüstri Teknik iletişim bilgileri

Çift komponentli yapıştırıcılar, Araldite 2015-1, kartuş uygulamaları, yüzey hazırlığı ve endüstriyel yapıştırma prosesleri hakkında teknik değerlendirme için Endüstri Teknik ile iletişime geçebilirsiniz.

Adres: Aşağı Yahyalar Mah. 995/1. Sokak No:5 (7. Kat) D:27, Ofis Anadolu, Yenimahalle / Ankara

Telefon: 0312 925 54 74