Epoksi tg servis sıcaklığı
Epoksi tg servis sıcaklığı, Endüstri Teknik açısından yapısal bir epoksinin sıcak ortamda kullanılabilirliğini yalnızca tek bir dereceye bakarak değerlendirmemek gerektiğini anlatan temel bir mühendislik konusudur. Epoksi sistemlerde cam geçiş sıcaklığı olarak ifade edilen Tg; kürlenmiş polimer yapının sıcaklık yükseldikçe mekanik karakterinin değişmeye başladığı bölgeyi tanımlarken, servis sıcaklığı bağlantının gerçek kullanım koşullarında hangi sıcaklık aralığında çalışmak üzere değerlendirildiğini ifade eder. Bu iki kavram birbiriyle ilişkilidir ancak aynı değildir. Örneğin daha önce paylaşılan Araldite 2015 bilgilerinde Tg için yaklaşık 67–87 °C aralığı verilirken Araldite 2014 için çalışma sıcaklığı yaklaşık -55 °C ile +120 °C ve kısa süreli sıcaklık dayanımı +150 °C olarak belirtilmiştir. Bu değerleri doğrudan birbirinin yerine kullanmak teknik açıdan doğru olmaz.
Yapısal yapıştırıcı seçiminde “kaç dereceye dayanır?” sorusu bu nedenle tek başına yetersizdir. Bağlantının hangi yük altında çalıştığı, sıcaklığın sürekli mi yoksa kısa süreli mi olduğu, iki yüzeyin termal genleşmesi, kürleme koşulları ve yapıştırıcının yüksek sıcaklıkta mekanik özelliklerini nasıl değiştirdiği birlikte değerlendirilmelidir.
Özellikle araldite cam geçiş sıcaklığı araştırılırken Tg değerinin bir erime sıcaklığı olmadığı bilinmelidir. Epoksi Tg noktasına ulaştığında bir termoplastik gibi aniden erimez; ancak sert, camsı karakterden daha hareketli bir polimer davranışına doğru geçiş başlar ve mekanik rijitlik değişebilir. Bu nedenle epoksi sıcaklık dayanımı değerlendirmesi yalnızca “ürün bozuluyor mu?” sorusuna değil, “bağlantı bu sıcaklıkta gerekli yükü hâlâ güvenilir şekilde taşıyor mu?” sorusuna cevap vermelidir.
Epoksi tg servis sıcaklığı neyi ifade eder?
Epoksi tg servis sıcaklığı değerlendirmesinde öncelikle Tg kavramının doğru anlaşılması gerekir. Tg, yani cam geçiş sıcaklığı, kürlenmiş polimerin moleküler hareketliliğinde belirgin değişimin meydana geldiği sıcaklık bölgesini ifade eder.
Düşük sıcaklıklarda termoset epoksi yapı daha camsı ve rijit davranabilir.
Sıcaklık yükseldikçe moleküler hareket artar.
Tg bölgesine yaklaşıldığında mekanik modül değişebilir.
Yapıştırıcının rijitliği azalabilir.
Yük altındaki deformasyon davranışı farklılaşabilir.
Bu nedenle Tg, yapıştırıcının sıcaklık altında mekanik davranışını anlamak açısından önemli bir teknik göstergedir.
Fakat Tg “bu sıcaklığın bir derece üstünde epoksi kullanılamaz” şeklinde okunmamalıdır.
Benzer şekilde Tg’nin altında kalan her çalışma koşulu da otomatik olarak güvenli değildir.
Gerçek bağlantıda yük vardır.
Yüzey vardır.
Bond line geometrisi vardır.
Kimyasal maruziyet bulunabilir.
Titreşim olabilir.
Uzun süreli sıcaklık etkisi olabilir.
Dolayısıyla ürünün mekanik test verileri ve belirtilmiş servis aralığı da dikkate alınmalıdır.
Araldite ürün ailesinde farklı sistemlerin farklı sıcaklık karakterlerine sahip olmasının nedeni budur. Toklaştırılmış kompozit bağlantı epoksisi ile yüksek rijitlik ve kimyasal direnç odaklı bir epoksi aynı termal profile sahip olmak zorunda değildir.
Tg neden erime noktası değildir?
Epoksi termoset yapı kürlendikten sonra çapraz bağlı bir polimer ağı oluşturur.
Bu nedenle klasik termoplastiklerde görülen anlamda ısıtılıp eritilerek tekrar şekillendirilen bir yapı gibi düşünülmemelidir.
Cam geçişi daha çok mekanik karakterdeki değişimle ilgilidir.
Tg’nin altında epoksi daha yüksek rijitlik gösterebilir.
Geçiş bölgesine yaklaşıldığında polimer zincirlerinin hareketliliği artar.
Bunun sonucunda modül ve yük altındaki deformasyon davranışı değişebilir.
Bu ayrım özellikle metal-metal hassas montajlarda önemlidir.
Bağlantının yalnızca kopmaması değil, komponentlerin birbirine göre çok az hareket etmesi gerekiyorsa yüksek sıcaklıkta rijitliğin korunması kritik olabilir.
Buna karşılık başka bir uygulamada belirli esneklik kabul edilebilir olabilir.
Bu nedenle araldite cam geçiş sıcaklığı bir ürünün termal karakterini tanımlayan önemli parametrelerden biridir ancak yapıştırıcı seçiminin tek kriteri değildir.
Epoksi tg servis sıcaklığı neden tek bir derece değildir?
Epoksi tg servis sıcaklığı tek bir rakam olarak ele alınmamalıdır çünkü Tg değeri kullanılan ölçüm yaklaşımına ve epoksinin kür durumuna bağlı olarak farklı şekilde raporlanabilir. Daha önce paylaşılan Araldite 2015 teknik içeriğinde yaklaşık 67–87 °C gibi bir Tg aralığı verilmesi bu nedenle anlamlıdır.
Epoksi malzemenin termal davranışı kür çevrimiyle ilişkilidir.
Oda sıcaklığında kürlenen numune ile kontrollü ısı altında daha ileri kürlenmiş numune aynı çapraz bağlanma durumunda olmayabilir.
Bunun yanında laboratuvarda Tg belirlenirken kullanılan test yöntemi de önemlidir.
Bu nedenle teknik dokümanda birden fazla Tg değeri veya bir aralık görülmesi otomatik olarak veri çelişkisi anlamına gelmez.
Değerin hangi kür koşulunda ve hangi ölçüm yöntemiyle elde edildiği okunmalıdır.
Aynı durum farklı teknik dokümanlar arasında karşılaştırma yapılırken de geçerlidir.
Bir üründeki Tg değeri ile başka üründeki sürekli çalışma sıcaklığını aynı sütunda karşılaştırarak doğrudan “hangisi daha yüksek sıcaklığa dayanır?” sonucu çıkarmak yanıltıcı olabilir.
Önce karşılaştırılan parametrelerin aynı şeyi ölçüp ölçmediği kontrol edilmelidir.
Servis sıcaklığı neyi tanımlar?
Servis sıcaklığı, kürlenmiş yapıştırıcının kullanım aşamasında maruz kalabileceği termal koşulları ifade etmek için kullanılır.
Bu aralık ürün datasında doğrudan çalışma veya servis sıcaklığı şeklinde belirtilmiş olabilir.
Örneğin kullanıcının sağladığı Araldite 2014 teknik bilgilerinde yaklaşık -55 °C ile +120 °C çalışma sıcaklığı ve kısa süreli +150 °C sıcaklık dayanımı verilmiştir.
Burada iki değer arasında önemli fark vardır.
+120 °C çalışma sıcaklığı ile +150 °C kısa süreli sıcaklık aynı kullanım senaryosunu ifade etmez.
Bir bağlantının yıllarca +150 °C’de çalışabileceği sonucu kısa süreli değerden çıkarılmamalıdır.
Sıcaklığın süresi önemlidir.
Yük seviyesi önemlidir.
Termal çevrim önemlidir.
Kimyasal ortam önemlidir.
Parçanın geometrisi önemlidir.
Bu nedenle epoksi sıcaklık dayanımı yalnızca yapıştırıcının termal olarak parçalanmadığı maksimum sıcaklık anlamında düşünülmemelidir.
Mühendislik açısından daha önemli soru, yapıştırıcının gerekli mekanik fonksiyonu ilgili sıcaklıkta yerine getirip getiremediğidir.
Araldite cam geçiş sıcaklığı ile servis sıcaklığı neden eşit olmak zorunda değildir?
Araldite cam geçiş sıcaklığı ile ürünün servis sıcaklığı aynı teknik parametre değildir.
Tg polimerin mekanik durum değişimini anlatır.
Servis sıcaklığı ise gerçek bağlantının kullanım çerçevesini ifade eder.
Bu nedenle servis sıcaklığının Tg’nin altında, yakınında veya belirli ürünlerde farklı bir konumda tanımlanması teknik değerlendirme gerektirir.
Örneğin bir yapıştırıcı Tg bölgesine yaklaştığında modül kaybedebilir fakat belirli yük ve geometri altında hâlâ fonksiyonunu sürdürebilir.
Başka bir uygulamada ise çok küçük bir rijitlik değişimi bile kabul edilemez olabilir.
Hassas sensör montajı ile geniş bir kapak yapıştırması aynı performans kriterine sahip değildir.
Bu nedenle tasarımcı sadece “kopacak mı?” diye düşünmemelidir.
“Ne kadar deformasyon oluşabilir?”
“Bağlantının konumu değişebilir mi?”
“Kesme dayanımı sıcaklıkla nasıl değişiyor?”
“Parçalar farklı genleşiyor mu?”
gibi sorular da değerlendirilmelidir.
Tg’ye yaklaşırken mekanik özellikler neden değişir?
Epoksinin kürlenmiş ağı sıcaklık yükseldikçe daha fazla moleküler hareket gösterebilir.
Bunun en önemli sonuçlarından biri rijitlikteki değişimdir.
Oda sıcaklığında oldukça sert ve rijit olan bir epoksi, daha yüksek sıcaklıkta aynı modülü göstermeyebilir.
Bu durum özellikle uzun süreli mekanik yük altında önemlidir.
Yapıştırıcı tamamen kopmasa bile daha fazla deformasyon gösterebilir.
Bağlantı içerisindeki yük dağılımı değişebilir.
Bindirme uçlarındaki gerilimler farklılaşabilir.
İnce panel hareket edebilir.
Hassas montajda pozisyon kayması oluşabilir.
Dolayısıyla epoksi sıcaklık dayanımı değerlendirmesi yapıştırıcının yalnızca bütünlüğünü değil mekanik özelliklerinin sıcaklığa bağlı değişimini de dikkate almalıdır.
Epoksi tg servis sıcaklığı kür koşulundan nasıl etkilenir?
Epoksi tg servis sıcaklığı değerlendirmesinde kür programı kritik bir değişkendir. İki bileşenli epoksi doğru oranda karıştırılmış olsa bile kürün ne kadar ilerlediği termal ve mekanik özellikleri etkileyebilir.
Araldite sistemlerinde oda sıcaklığında kür ve hızlandırılmış ısıl kür seçeneklerinin bulunmasının nedenlerinden biri budur.
Örneğin daha önce verilen Araldite 2014 bilgilerinde 23 °C’de yaklaşık 24 saat ve 60 °C’de yaklaşık 2–3 saatlik hızlandırılmış kür yaklaşımı yer almaktadır.
Araldite 2015 için de oda sıcaklığı ve kontrollü ısı kürü seçenekleri verilmiştir.
Burada ısı kürü yalnızca üretim süresini kısaltan bir operasyon olarak görülmemelidir.
Kür geçmişi epoksinin nihai polimer yapısıyla da ilişkilidir.
Ancak üretici özel bir post-cure veya farklı ısıl çevrim belirtmedikçe daha yüksek sıcaklık uygulayarak Tg’yi rastgele yükseltmeye çalışmak doğru değildir.
Her ürün kendi teknik prosedürüne göre kürlenmelidir.
Eksik kür Tg değerlendirmesini etkiler mi?
Evet.
Epoksinin kimyasal reaksiyonu yeterli seviyeye ulaşmamışsa malzemenin nihai mekanik ve termal özelliklerine ulaştığı varsayılamaz.
Yanlış reçine-sertleştirici oranı kullanılabilir.
Karışım homojen olmayabilir.
Kür süresi kısa tutulmuş olabilir.
Ortam sıcaklığı beklenenden düşük olabilir.
Isıl kür uygulanmışsa gerçek yapıştırıcı hattı hedef sıcaklığa ulaşmamış olabilir.
Böyle durumlarda bağlantı dışarıdan sert görünse bile planlanan özelliklere tam ulaşmamış olabilir.
Bu nedenle termal performans sorunu görüldüğünde yalnızca ürün seçimi değil kür prosesi de kontrol edilmelidir.
Örneğin ısı altında bağlantının erken yumuşadığı düşünülüyorsa şu sorular sorulmalıdır:
Doğru ürün mü kullanıldı?
Doğru oran mı uygulandı?
Kür süresi tamamlandı mı?
Fırın yalnızca hava sıcaklığını mı gösteriyordu?
Kalın metal parça gerçekten hedef sıcaklığa ulaştı mı?
Bu kontroller araldite cam geçiş sıcaklığı değerlendirmesini daha anlamlı hale getirir.
Son kürleme Tg’yi her zaman yükseltir mi?
Bu konuda genelleme yapılmamalıdır.
Bazı epoksi sistemlerinde uygun ek kür çevrimi daha ileri reaksiyon sağlayabilir ve termal özellikleri etkileyebilir.
Ancak bütün yapıştırıcılar için aynı sıcaklık ve süre uygulanamaz.
Üretici tarafından tanımlanmayan bir post-cure programı kullanılmamalıdır.
Daha yüksek sıcaklığa çıkmak her zaman daha yüksek Tg veya daha iyi bağlantı anlamına gelmez.
Yapıştırılan substrat zarar görebilir.
Boya etkilenebilir.
Plastik deforme olabilir.
Kompozit reçinesi farklı davranabilir.
Termal gerilim artabilir.
Bu nedenle son kürleme gerekiyorsa ürün özelindeki teknik veri esas alınmalıdır.
Sıcaklık altında kesme dayanımı neden ayrıca değerlendirilmelidir?
Bir epoksinin oda sıcaklığında yüksek bindirme kesme dayanımı göstermesi, aynı değerin +80 °C veya +120 °C’de korunacağı anlamına gelmez.
Sıcaklık yükseldikçe yapıştırıcının mekanik karakteri değişebilir.
Bu nedenle bazı teknik datasheetlerde “lap shear strength versus temperature” gibi sıcaklığa bağlı dayanım grafikleri bulunur.
Bu grafikler yalnızca Tg değerinden daha doğrudan uygulama bilgisi sağlayabilir.
Çünkü bağlantının belirli sıcaklıkta gerçekten ne kadar mekanik performans gösterdiğine dair test sonucu sunar.
Dolayısıyla ürün seçimi yapılırken şu veriler birlikte okunmalıdır:
Tg.
Servis sıcaklığı.
Sıcaklığa bağlı kesme dayanımı.
Kür koşulları.
Substrat.
Bağlantı geometrisi.
Bu yaklaşım tek bir sıcaklık rakamına göre seçim yapmaktan daha güvenilirdir.
Epoksi sıcaklık dayanımı metal bağlantılarda nasıl değerlendirilir?
Epoksi sıcaklık dayanımı metal-metal bağlantılarda yapıştırıcının yanı sıra metallerin termal hareketiyle birlikte düşünülmelidir.
İki aynı çelik parça benzer genleşme davranışı gösterebilir.
Alüminyum ile paslanmaz çelik farklı miktarda genleşebilir.
Metal ile cam arasındaki fark daha belirgin olabilir.
Metal ile CFRP veya plastik bağlantısında durum daha karmaşıktır.
Sıcaklık yükseldiğinde parçalar farklı boyutsal hareket yapmak ister.
Epoksi hattı bu hareketlerin arasında kalır.
Bu nedenle yüksek sıcaklıkta bağlantı problemi yalnızca yapıştırıcının sıcaklık limitinden kaynaklanmayabilir.
Termal genleşme farkının oluşturduğu mekanik gerilim de arızaya yol açabilir.
Bağlantı ne kadar uzunsa toplam boyutsal fark o kadar önem kazanabilir.
Bu nedenle geniş yapısal montajlarda termal çevrim testi değerlendirilebilir.
Düşük sıcaklık da önemli midir?
Evet.
Sıcaklık performansı yalnızca yüksek sıcaklık anlamına gelmez.
Araldite 2014 için paylaşılan -55 °C alt servis sınırı buna örnektir.
Düşük sıcaklıklarda polimerler daha rijit davranabilir.
Bağlantının darbe karakteri değişebilir.
Metal ve kompozit yüzeylerin termal hareketleri devam eder.
Termal çevrim, düşük ve yüksek sıcaklık arasında tekrarlandığında yapıştırıcı hattında çevrimsel mekanik gerilim oluşturabilir.
Bu nedenle “-55 °C ila +120 °C” gibi aralıklar yalnızca iki uç noktadan ibaret değildir.
Gerçek bağlantının bu aralık içinde kaç kez çevrim gördüğü de önemlidir.
Özellikle dış ortam, otomotiv, savunma, raylı sistem veya enerji ekipmanlarında sıcak-soğuk çevrimi bağlantı dayanıklılığının bir parçası olabilir.
Epoksi tg servis sıcaklığı ürün seçiminde nasıl kullanılmalıdır?
Epoksi tg servis sıcaklığı ürün seçiminde tek başına kabul-red kriteri olarak kullanılmamalıdır. Önce uygulamanın gerçek sıcaklık profili tanımlanmalıdır.
Sürekli sıcaklık nedir?
Maksimum kısa süreli sıcaklık nedir?
Parça kaç saat sıcak kalıyor?
Termal çevrim var mı?
Sıcaklık sırasında bağlantı yük altında mı?
Kimyasal maruziyet bulunuyor mu?
Hassas konum korunması gerekiyor mu?
Bu bilgiler belirlendikten sonra ürünün Tg, sıcaklığa bağlı mekanik dayanım ve servis aralığı birlikte değerlendirilir.
Örneğin yüksek rijitlik isteyen bir bağlantıda Tg’ye yakın sıcaklıkta modül değişimi kritik olabilir.
Daha az hassas bağlantıda aynı sıcaklık kabul edilebilir olabilir.
Bu nedenle ürünün yalnızca “120 °C’ye dayanıyor” şeklinde pazarlama cümlesi tasarım hesabının yerine geçmemelidir.
Araldite 2015 örneğinde Tg nasıl okunmalıdır?
Daha önce sağlanan Araldite 2015 bilgilerinde Tg yaklaşık 67–87 °C aralığında verilmiştir.
Bu değer ürünün termal karakterini anlamak için önemlidir.
Ancak aynı veriyi “ürün 87 °C’nin üzerinde çalışmaz” şeklinde yorumlamak doğru değildir.
Öncelikle aralığın kür ve ölçüm koşullarına bağlı olduğu anlaşılmalıdır.
Daha sonra gerçek bağlantının hangi mekanik yük altında ve hangi sıcaklıkta çalışacağı değerlendirilmelidir.
Araldite 2015’in toklaştırılmış yapısal karakteri, GRP-SMC ve farklı yüzeylerdeki kullanım profili ayrıca dikkate alınmalıdır.
Tg burada yapıştırıcının bütün performansını tek başına anlatmaz.
Araldite 2014 örneğinde servis sıcaklığı nasıl okunmalıdır?
Araldite 2014 için sağlanan teknik bilgilerde yaklaşık -55 °C ile +120 °C çalışma sıcaklığı ve kısa süreli +150 °C sıcaklık dayanımı bulunmaktadır.
Bu verilerin anlamlı olabilmesi için süre ayrımı korunmalıdır.
Sürekli +120 °C çalışma ile kısa süreli +150 °C maruziyet aynı değildir.
Ayrıca gerçek metal bağlantının bu sıcaklıkta hangi mekanik yükü taşıdığı test veya tasarım verileriyle değerlendirilmelidir.
Kimyasal ortam da varsa sıcaklık ve kimyasal etki birlikte düşünülmelidir.
Bir solvent oda sıcaklığında sınırlı etki gösterirken yüksek sıcaklıkta daha agresif davranabilir.
Dolayısıyla servis sıcaklığı tek başına bütün çevresel dayanıklılığı tanımlamaz.
Araldite cam geçiş sıcaklığı karşılaştırılırken en sık yapılan hata nedir?
Araldite cam geçiş sıcaklığı karşılaştırılırken en sık yapılan hatalardan biri farklı test veya kür koşullarında elde edilen değerleri doğrudan sıralamaktır.
Örneğin bir ürün için oda sıcaklığı küründen sonra ölçülen Tg ile başka ürün için ısıl kür sonrası ölçülen Tg karşılaştırılırsa sonuç yanıltıcı olabilir.
İkinci hata Tg ile maksimum servis sıcaklığını aynı şey kabul etmektir.
Üçüncü hata kısa süreli ısı dayanımını sürekli servis değeri olarak kullanmaktır.
Dördüncü hata yapıştırıcının oda sıcaklığındaki kesme dayanımını yüksek sıcaklığa aynen taşımaktır.
Beşinci hata substratların sıcaklık davranışını göz ardı etmektir.
Altıncı hata kür geçmişini dikkate almamaktır.
Bu hatalar yüksek sıcaklıkta çalışacak bağlantının yanlış ürünle tasarlanmasına neden olabilir.
Sıcaklık testi gerçek bağlantıda nasıl yapılmalıdır?
Kritik uygulamalarda küçük standart numune testinin yanında gerçek parça veya gerçek geometriyi temsil eden bağlantı hazırlanabilir.
Seri üretimde kullanılacak yüzey işlemi uygulanmalıdır.
Aynı yapıştırıcı kullanılmalıdır.
Gerçek bond line oluşturulmalıdır.
Doğru kür prosedürü uygulanmalıdır.
Numune hedef sıcaklıkta kondisyonlanabilir veya test edilebilir.
Termal çevrim gerekiyorsa proje şartına uygun sıcaklık değişimleri uygulanabilir.
Daha sonra mekanik test yapılabilir.
Kopma modu incelenebilir.
Böylece yalnızca epoksinin sıcaklık dayanımı değil, yapıştırıcı-yüzey sisteminin tamamı değerlendirilmiş olur.
Metal üzerinde adezif kopma mı meydana geliyor?
Epoksi kendi içerisinden mi kırılıyor?
Boya mı kalkıyor?
Kompozit laminat mı ayrılıyor?
Bu sonuçlar ürün seçiminden çok yüzey veya geometri problemine de işaret edebilir.
Bu noktada Epoksi tg servis sıcaklığı tasarım açısından nasıl yorumlanır?
Bu noktada Epoksi tg servis sıcaklığı, yapıştırılmış bağlantının termal performansını tek bir rakama indirgemek yerine birbirini tamamlayan teknik verilerin birlikte okunmasını gerektirir. Tg polimerin mekanik geçiş bölgesini anlamaya yardımcı olur; servis sıcaklığı ürünün uygulama aralığını tarif eder; sıcaklığa bağlı mekanik testler ise gerçek yük taşıma davranışına daha doğrudan bilgi sağlar.
Bunun yanında kür programı sonuçları etkileyebilir.
Substratların genleşmesi ek mekanik yük oluşturabilir.
Kimyasal ortam sıcaklığın etkisini değiştirebilir.
Sıcaklık süresi sürekli veya kısa süreli olabilir.
Bütün bunlar aynı tasarımın parçalarıdır.
Dolayısıyla yalnızca yüksek Tg veya yüksek maksimum sıcaklık değeri bulunan yapıştırıcının otomatik olarak doğru seçim olduğu söylenemez.
Yüksek sıcaklık uygulamalarında yapılan yaygın hatalar
En sık yapılan hatalardan biri Tg’yi erime sıcaklığı olarak değerlendirmektir. Bir diğer hata Tg’nin üzerindeki bütün kullanımın imkânsız veya altındaki bütün kullanımın otomatik güvenli olduğunu düşünmektir. Kısa süreli sıcaklık limitini sürekli servis sıcaklığına çevirmek, ürünün oda sıcaklığındaki mekanik dayanımını sıcak ortam için aynen kullanmak, kür koşullarını göz ardı etmek ve fırın sıcaklığını doğrudan bond line sıcaklığı kabul etmek de teknik değerlendirmeyi zayıflatır.
Metal ile plastik veya kompozit arasında termal genleşme farkını hesaba katmamak başka bir önemli hatadır.
Aynı şekilde üretici tarafından tanımlanmamış rastgele post-cure çevrimi uygulamak doğru değildir.
Endüstri Teknik ile sıcaklık kriterinin doğru belirlenmesi
Endüstri Teknik’in 1961 yılından bu yana sürdürdüğü sanayi odaklı yaklaşımda yapısal epoksinin sıcaklık performansı yalnızca maksimum derece üzerinden değerlendirilmez.
Bağlantının çalışma sıcaklığı nedir?
Sürekli mi?
Kısa süreli mi?
Tg hangi kür ve ölçüm koşulunda verilmiş?
Yapıştırıcı sıcaklık yükseldiğinde ne kadar mekanik yük taşıyor?
Substratlar farklı genleşiyor mu?
Bağlantı kimyasal ortamda mı?
Termal çevrim var mı?
Hassas geometrik konum korunmalı mı?
Bu sorular doğru Araldite sisteminin belirlenmesinde önemlidir.
Özellikle epoksi sıcaklık dayanımı değerlendirmesinde Tg, servis sıcaklığı, mekanik dayanım ve kür geçmişinin birbirinden ayrılması gerekir.
Uygulamanın gerçek şartları tanımlandığında Epoksi tg servis sıcaklığı kavramı yalnızca teknik veri sayfasındaki iki sıcaklık rakamını karşılaştırmak yerine, yapıştırılmış bağlantının sıcaklık altında nasıl davranacağını anlamaya yarayan kapsamlı bir mühendislik kriterine dönüşür.
İletişim
Endüstri Teknik Ltd. Şti.
Adres: Aşağı Yahyalar Mah. 995/1. Sokak No:5 (7. Kat) D:27 (Ofis Anadolu) Yenimahalle / Ankara
Telefon: 0312 925 54 74
Faks: 0312 925 64 84
E-posta: info@endustriteknik.com
Araldite yapısal epoksilerinde cam geçiş sıcaklığı, sürekli ve kısa süreli servis sıcaklığı, yüksek sıcaklıkta mekanik davranış, kür koşulları ve termal çevrim gereksinimlerinin değerlendirilmesi için uygulamanızın gerçek malzeme ve çalışma şartlarını Endüstri Teknik ile paylaşarak teknik değerlendirme alabilirsiniz.

