Hibrit bağlantı yapıştırıcı

Hibrit bağlantı yapıştırıcı, Endüstri Teknik açısından yapısal epoksi ile cıvata, perçin veya benzeri mekanik sabitleme yöntemlerinin aynı montaj içerisinde birlikte değerlendirilmesini ifade eder. Bu yaklaşımda yapıştırıcı geniş yüzey üzerinden yük aktarımına katkı sağlarken mekanik bağlantı elemanı montajın sabitlenmesi, belirli yük yollarının oluşturulması veya proje tarafından istenen mekanik emniyet yapısının sağlanması amacıyla kullanılabilir. Paylaşılan TDS içeriğinde Araldite 2015-1; iki komponentli, oda sıcaklığında kürlenen, toklaştırılmış epoksi pasta olarak tanımlanmakta; GRP, SMC ve farklı alt yüzeylerin bağlantısına uygunluğu, 10 mm’ye kadar sarkmadan boşluk doldurabilmesi ve hava koşullarına karşı dayanımı belirtilmektedir. Yapıştırılan markdown

Burada önemli bir sınırın baştan belirtilmesi gerekir: paylaşılan teknik doküman cıvata veya perçinle oluşturulan hibrit bağlantılar için özel bir yük paylaşım yüzdesi, cıvata torku, perçin sıkma parametresi ya da hibrit bağlantıya ait ayrı mekanik dayanım değeri vermemektedir. Dolayısıyla araldite cıvata bağlantısı veya yapıştırma perçin uygulamalarında mekanik bağlantı elemanının yük paylaşımı proje geometrisine göre ayrıca doğrulanmalıdır. TDS’nin doğrudan desteklediği bölüm; doğru yüzey hazırlığı, karışım oranı, çalışma süresi, yapıştırıcı hattı, bağlantı tasarımı ve kür sırasında parçaların sabit tutulmasıdır. Yapıştırılan markdown

Hibrit bağlantı yapıştırıcı neden yalnızca epoksi dayanımına göre tasarlanmamalıdır?

Hibrit bağlantı yapıştırıcı sisteminde iki farklı bağlantı mekanizması aynı yapı içerisinde bulunur. Yapıştırıcı yüzey alanına yayılmış bir bağlantı oluştururken cıvata veya perçin daha lokal bölgelerden kuvvet aktarabilir. Bu nedenle epoksinin katalogdaki kesme dayanımını bilmek tek başına bütün montajın nasıl davranacağını açıklamaz.

Mekanik bağlantı elemanının bulunduğu bölgede delik vardır.

Delik çevresinde substrat kesiti değişmiştir.

Cıvata sıkma kuvveti oluşturabilir.

Perçin lokal sıkıştırma meydana getirebilir.

Yapıştırıcı ise daha geniş alana yayılmıştır.

Bu iki yük yolunun gerçek parçada nasıl birlikte çalışacağı; bağlantı geometrisi, parçaların rijitliği, mekanik bağlantı toleransları ve epoksinin kürlenmiş karakterine bağlıdır.

Paylaşılan teknik içerik bu açıdan önemli bir prensibi açık biçimde vurgulamaktadır: güçlü bir yapıştırıcı kullanılması tek başına yeterli değildir ve doğru joint design, yani bağlantı tasarımı uzun ömürlü bağlantı için kritik kabul edilmelidir. Özellikle kesme yüklerinin geniş yüzeye dağıtılması daha uygun olabilirken, küçük kenarlarda oluşan açılma veya soyulma etkilerinin daha zorlayıcı olabileceği belirtilmektedir. Yapıştırılan markdown

Bu nedenle mekanik bağlantı elemanının yerleştirildiği nokta, yapıştırıcı bindirme alanı ve yükün montaja giriş yönü birlikte değerlendirilmelidir.

Cıvatayı yalnızca “ekstra dayanım” olarak düşünmek yeterli değildir.

Perçini yalnızca “epoksi kuruyana kadar tutar” şeklinde genellemek de doğru değildir.

Bazı tasarımlarda bu görevlerden biri hedeflenebilir, bazı tasarımlarda mekanik eleman servis yükünün aktif parçası olabilir.

Paylaşılan TDS bu görev paylaşımını sayısal olarak tanımlamadığı için proje özelinde test gerekir.

Araldite 2015-1 bu bağlantı yaklaşımında nasıl konumlanır?

Paylaşılan kaynakta Araldite 2015-1’in özellikleri, hibrit bir montajda yapıştırıcı tarafının prosesini planlamak için kullanılabilecek net bilgiler sunmaktadır.

Teknik konu	Araldite 2015-1 için verilen bilgi
Sistem	İki komponentli epoksi pasta
Kür yaklaşımı	Oda sıcaklığında kürlenebilir
Mekanik karakter	Toklaştırılmış, dayanıklı bağlantı
Öne çıkan yüzeyler	GRP, SMC ve farklı alt yüzeyler
Karışım oranı	Ağırlıkça ve hacimce 100:100
Pot life	25 °C / 100 g için 45–55 dakika
Yapı	Tiksotropik
Boşluk doldurma	10 mm’ye kadar non-sag
Yüksek lap shear için tipik film	0,05–0,10 mm
Uygulama	Manuel veya robotik
Montaj yaklaşımı	Uygulamadan sonra parçalar kısa sürede birleştirilmeli ve sabit tutulmalı

Karışım oranının hem ağırlıkça hem hacimce 100:100, yani 1:1 olması TDS’de açıkça belirtilmektedir. Yapıştırılan markdown 25 °C’de 100 gram karışım için verilen pot life değeri ise 45–55 dakikadır. Yapıştırılan markdown

Bu bilgiler özellikle mekanik bağlantı elemanı da uygulanacak bir montajda önemlidir.

Epoksi karıştırıldıktan sonra delik hizalama, parça birleştirme, cıvata yerleştirme veya perçinleme gibi ek operasyonlar gerçekleştirilecekse bunların tamamı kullanılabilir proses süresinin içerisinde düşünülmelidir.

Başka bir deyişle pot life yalnızca epoksiyi yüzeye sürmek için ayrılan süre değildir.

Montajın tamamlanması için gereken zaman da bu pencerenin bir parçasıdır.

Hibrit bağlantı yapıştırıcı ve cıvata birlikte nasıl düşünülmelidir?

Hibrit bağlantı yapıştırıcı ve cıvata aynı montajda kullanılacaksa cıvatanın bağlantı içerisindeki görevi tasarım aşamasında tanımlanmalıdır. Cıvata yalnızca kür sürecinde parçaları sabit tutmak için mi kullanılacak, yoksa ürünün kullanım ömrü boyunca mekanik yük taşıyan kalıcı bir eleman mı olacak? Bu iki tasarım aynı değildir.

Paylaşılan TDS, yapıştırıcı uygulandıktan sonra komponentlerin mümkün olan en kısa sürede birleştirilmesini ve kür sırasında sabit pozisyonda tutulmasını belirtmektedir. Fikstür, kelepçe veya uygun sabitleme yöntemlerinin yapıştırıcı hattının kaymasını ve kalınlığının kontrolsüz değişmesini engellemek için kullanılabileceği açıklanmaktadır. Yapıştırılan markdown

Bu bilgi, mekanik bağlantı elemanının bazı tasarımlarda fikstür işlevi görebileceği fikrine teknik bir zemin sağlar; ancak TDS cıvatanın hangi torkla sıkılacağını veya her uygulamada fikstür yerine kullanılabileceğini söylemez.

Bu ayrım önemlidir.

Cıvata aşırı sıkılırsa iki yüzey arasındaki epoksinin önemli bölümü dışarı doğru sıkıştırılabilir.

Bu durumda tasarlanan yapıştırıcı hattı değişebilir.

Bağlantının bir tarafında çok ince, başka bir tarafında daha kalın epoksi kalabilir.

Cıvata deliği çevresinde lokal temas oluşabilir.

Bu nedenle araldite cıvata bağlantısı planlanırken hedef yalnızca cıvatayı mümkün olan en yüksek kuvvetle sıkmak olmamalıdır.

Cıvata ön yükü ve yapıştırıcı hattı ayrı tasarım parametreleridir.

TDS özel bir cıvata torku vermediği için bu değer bağlantının metal kalınlığı, cıvata sınıfı, yüzeyler ve proje gereksinimleri doğrultusunda ayrıca belirlenmelidir.

araldite cıvata bağlantısı bond line açısından nasıl değerlendirilmelidir?

araldite cıvata bağlantısı uygulamasında bond line yani iki substrat arasında kalan gerçek yapıştırıcı kalınlığı kritik öneme sahiptir.

Araldite 2015-1 için TDS, normal bindirmeli bağlantılarda 0,05–0,10 mm yapıştırıcı tabakasının yüksek lap shear performansı sağlayabildiğini belirtmektedir. Aynı ürünün 10 mm’ye kadar sarkmadan boşluk doldurma kapasitesi de vardır. Fakat kaynak bu iki değerin farklı anlamlara sahip olduğunu özellikle ayırmaktadır. Yapıştırılan markdown

10 mm boşluk doldurabilmek, bütün cıvatalı bağlantıların 10 mm epoksi hattıyla hazırlanması gerektiği anlamına gelmez.

Cıvata sıkıldığında epoksi hattı kontrol altında tutulmalıdır.

Parçaların yüzey toleransı iyi değilse cıvata çevresi kapanırken iki delik arasındaki bölge daha geniş boşluk bırakabilir.

Bu durumda bond line bağlantı boyunca değişken hale gelir.

Bu nedenle geniş ve hassas hibrit yapılarda mekanik stop, spacer veya uygun fikstür geometrisi değerlendirilebilir. Fakat hangi yöntem ve ölçünün kullanılacağı ürün TDS’sinde verilmediği için proje tasarımıyla belirlenmelidir.

Hibrit bağlantı yapıştırıcı perçinli montajda hangi noktaları değiştirir?

Hibrit bağlantı yapıştırıcı perçinli montajda, cıvataya kıyasla farklı bir mekanik proses oluşur. Perçin çoğunlukla montaj sırasında kalıcı olarak şekil değiştirerek parçaları lokal noktadan birbirine çeker. Bu işlem epoksi henüz kürlenmemişken gerçekleştiriliyorsa yapıştırıcının bağlantı alanındaki dağılımı etkilenebilir.

Perçin çevresinde yüksek lokal sıkıştırma oluşabilir.

Epoksi dışarı taşabilir.

Perçin deliğinin kenarına malzeme yığılabilir.

Geniş panelde perçinler belirli bir sıra ile uygulanıyorsa bağlantı geometrisi montaj ilerledikçe değişebilir.

Bu nedenle yapıştırma perçin prosesinde yalnızca perçin adedine veya yapıştırıcı miktarına bakmak yeterli değildir.

Perçinleme sırasının, sıkıştırmanın ve epoksi uygulama deseninin gerçek parça üzerinde değerlendirilmesi gerekir.

Paylaşılan TDS perçinleme sırası veya perçin yükleri hakkında spesifik veri sunmamaktadır. Bu nedenle perçinlemenin yapıştırıcı henüz ıslakken mi, belirli bir süre sonra mı yapılacağı veya hangi kuvvetin uygulanacağı gibi parametreler kaynakta tanımlanmamıştır.

Teknik olarak doğrulanabilecek nokta, yapıştırıcı uygulandıktan sonra parçaların geciktirilmeden birleştirilmesi ve kür sırasında sabit tutulması gerektiğidir. Yapıştırılan markdown

yapıştırma perçin uygulamasında 10 mm boşluk doldurma nasıl yorumlanmalıdır?

yapıştırma perçin uygulamalarında Araldite 2015-1’in 10 mm’ye kadar non-sag gap filling özelliği özellikle yanlış yorumlanmamalıdır.

Bir ürünün kalın boşlukta akmadan kalabilmesi üretim açısından önemli bir kabiliyettir.

Ancak yapısal bağlantının mekanik optimumu ayrı konudur.

TDS normal bindirmeli bağlantıda 0,05–0,10 mm tabakanın yüksek lap shear performansı sağladığını belirtmektedir. Yapıştırılan markdown

Bu nedenle perçin iki metal yüzeyi birbirine çekerken bazı bölgelerde epoksinin tamamen dışarı itilmesi, bazı bölgelerde ise birkaç milimetre kalması istenmeyen bir proses değişkenliği oluşturabilir.

Perçin mekanik olarak bağlantıyı sağlıyor olsa dahi yapıştırıcı hattı kontrolsüz kalırsa yapıştırıcının taşıdığı yük de parçadan parçaya değişebilir.

Seri üretimde bu durum özellikle önemlidir.

Bir operatör perçinleri farklı sıra veya farklı montaj hızıyla uyguluyorsa epoksinin dağılımı değişebilir.

Dolayısıyla üretim talimatında yapıştırıcı uygulama deseni ile mekanik birleştirme sırası birlikte tanımlanmalıdır.

Yüzey hazırlığı delme ve perçinleme işlemlerinden önce mi yapılmalıdır?

Yüzey hazırlığı hibrit bağlantıda daha karmaşık hale gelebilir çünkü delme, çapak alma veya perçin deliği oluşturma gibi mekanik işlemler yüzeyi yeniden kirletebilir.

Paylaşılan TDS’ye göre Araldite 2015-1 bağlantısında yüzeydeki yağ, gres ve kirin uygun yağ gidericiyle temizlenmesi gerekir. Daha yüksek dayanım için mekanik aşındırma veya uygun kimyasal yüzey işlemi uygulanabilir ve mekanik aşındırma sonrasında ikinci kez yağ giderme yapılması önerilir. Yapıştırılan markdown

Bu nedenle yüzey temizlendikten sonra yeniden delik açılırsa metal talaşı, kesme yağı veya başka işlem kalıntıları bağlantı alanına taşınabilir.

Bu durumda yüzeyin hâlâ yapıştırmaya hazır olduğu varsayılmamalıdır.

Üretim sırası buna göre düzenlenmelidir.

Delme ve çapak alma işlemlerinin ardından yapıştırma alanının tekrar kontrol edilmesi gerekir.

Cıvata deliği çevresindeki çapaklar iki yüzeyin tam oturmasını engelleyebilir.

Perçin deliği çevresindeki metal partikülleri epoksi hattında lokal düzensizlik oluşturabilir.

Bu nedenle hibrit montajda yüzey hazırlama prosedürü yalnızca geniş levha yüzeyini değil delik çevrelerini de kapsamalıdır.

Hibrit bağlantı yapıştırıcı tasarımında kür ve montaj sırası nasıl planlanır?

Hibrit bağlantı yapıştırıcı tasarımında Araldite 2015-1’in çalışma ve kür süreleri montaj sırasının temel parçalarıdır. TDS’de 25 °C ve 100 gram karışım için 45–55 dakikalık pot life verilmiştir. Yapıştırılan markdown

Bu süre başladığında montajın bütün operasyonları hesaba katılmalıdır.

Epoksi uygulanacak.

Parçalar hizalanacak.

Cıvatalar veya perçinler yerleştirilecek.

Bağlantı doğru pozisyona getirilecek.

Gerekli fikstür kontrolü yapılacak.

Bunların tamamı ürünün reaksiyonu ilerlerken gerçekleştirilir.

Kür verileri de üretim planlamasında önemlidir. Kaynakta Araldite 2015-1 için 23 °C’de 1 MPa üzeri lap shear seviyesine yaklaşık 4 saatte, 10 MPa üzeri seviyeye yaklaşık 8 saatte ulaşıldığı belirtilmektedir. 40 °C’de bu süreler yaklaşık 1 saat ve 3 saat; 60 °C’de yaklaşık 20 dakika ve 40 dakika olarak verilir. Yapıştırılan markdown

Bu değerler spesifik test koşullarındaki minimum lap shear seviyeleridir.

“Dört saat sonra bütün cıvatalar sökülebilir” veya “40 dakika sonra hibrit bağlantı tam servis yüküne hazırdır” şeklinde doğrudan yorumlanmamalıdır.

Mekanik sabitlemenin ne zaman gevşetilebileceği ya da parçanın tam servis yüküne ne zaman alınabileceği gerçek montaj geometrisiyle doğrulanmalıdır.

Mekanik bağlantı elemanı kür sırasında fikstür görevi görebilir mi?

Mühendislik açısından bu bir tasarım seçeneği olabilir.

Ancak bağlantının kendisi buna uygun olmalıdır.

Cıvatanın veya perçinin uyguladığı lokal kuvvet epoksi hattını bozmayacak şekilde yönetilmelidir.

Parçaların doğru pozisyonda kalması gerekir.

Yapıştırıcı dışarı tamamen sıkıştırılmamalıdır.

Parçalar mekanik elemanın çevresinde eğilmemelidir.

Bu nedenle mekanik bağlantı elemanının “fikstür olduğu” söylenmeden önce gerçek bond line kontrol edilmelidir.

Bu noktada Hibrit bağlantı yapıştırıcı yaklaşımının önemli özelliği, epoksi ve mekanik bağlantı elemanının rollerinin tasarım başında açıkça tanımlanmasını gerektirmesidir. Yapıştırıcı yalnızca sızdırmazlık için mi kullanılıyor, yük de taşıyor mu, cıvata servis boyunca aktif mi, perçin yalnızca montaj konumunu mu koruyor gibi soruların cevapları bağlantının test yöntemini değiştirir.

Yapıştırıcı ile cıvata aynı yükü eşit oranda taşır mı?

Bunun için genel bir yüzde vermek doğru değildir.

Yük paylaşımı birçok değişkene bağlıdır.

Mekanik elemanın boşluk toleransı etkili olabilir.

Cıvata ön yükü farklı olabilir.

Epoksinin rijitliği önemlidir.

Bond line kalınlığı değişebilir.

Parçalar esneyebilir.

Yük yönü değişebilir.

Sıcaklık bağlantının rijitliğini etkileyebilir.

Dolayısıyla “yükün yarısını cıvata, yarısını epoksi taşır” gibi bir yaklaşım paylaşılan TDS tarafından desteklenmemektedir ve genel kural olarak kullanılmamalıdır.

Gerçek hibrit bağlantı tasarımında yük paylaşımı mühendislik hesabı ve testlerle belirlenmelidir.

Hibrit tasarım neden hata toleransı olarak görülse bile test edilmelidir?

Cıvata veya perçin kullanılması, yapıştırıcı bağlantısındaki bütün proses hatalarını otomatik olarak güvenli hale getirmez.

Yüzey yağlıysa epoksi aderansı düşük olabilir.

Mekanik eleman gevşeyebilir.

Perçin çevresinde lokal deformasyon meydana gelebilir.

Bond line aşırı incelmiş olabilir.

Yük sürekli mekanik eleman çevresinde yoğunlaşabilir.

Bu nedenle hibrit tasarımın amacı “yapıştırıcı kötü olsa da cıvata tutar” anlayışı olmamalıdır.

İki bağlantı mekanizmasının birlikte nasıl davranacağı doğrulanmalıdır.

Özellikle güvenlik kritik uygulamalarda hem yapıştırıcı hem mekanik bağlantı elemanı beklenen servis koşullarına göre test edilmelidir.

Dinamik yük altında cıvata ve epoksi nasıl birlikte davranabilir?

Titreşimli bağlantılarda mekanik ve yapıştırılmış yük yolları zaman içerisinde farklı davranış gösterebilir.

Toklaştırılmış epoksi bağlantı geniş alan üzerinden yük aktarabilir.

Cıvata ise lokal delik çevresinde mekanik temas oluşturur.

Parçaların hareketi farklıysa yük zaman içerisinde bu iki yol arasında değişebilir.

Bu nedenle araldite cıvata bağlantısı yalnızca statik çekme veya kesme testiyle değerlendirilmemelidir.

Titreşim varsa dinamik test gerekebilir.

Sıcaklık çevrimi varsa metallerin genleşme farkı hesaba katılmalıdır.

Kompozit bulunuyorsa delik çevresindeki laminat davranışı ayrıca incelenmelidir.

Araldite 2015-1’in toklaştırılmış yapısı ve farklı substratlara yönelik karakteri bu tür uygulamalarda değerlendirmeye alınabilir; fakat TDS hibrit cıvatalı bağlantı için spesifik yorulma çevrimi değeri vermemektedir.

Perçinli kompozit bağlantılarda nelere dikkat edilmelidir?

Kompozit panel ile metal parçanın perçin ve epoksiyle birlikte bağlandığı sistemlerde perçin deliği kompozit açısından ayrıca önemlidir.

CFRP veya GRP metal levha gibi homojen davranmaz.

Perçin deliğinin çevresindeki fiber yapısı lokal yük taşıyabilir.

Perçinleme sırasında aşırı lokal sıkıştırma kompozit üzerinde farklı hasar mekanizmaları oluşturabilir.

Epoksi geniş alan üzerinden yük dağıtırken perçin daha lokal yük yoluna sahiptir.

Bu nedenle kompozit-metal yapıştırma perçin bağlantısında yalnızca yapıştırıcının aderansı değil kompozit delik çevresinin mekanik dayanımı da kontrol edilmelidir.

Paylaşılan kaynak Araldite 2015-1 için EP-GRP, UP-GRP, CFRP, SMC ve çeşitli metal yüzeylerde testlerin bulunduğunu belirtmektedir. Ayrıca alüminyum, yapı çeliği, paslanmaz, galvanizli çelik, bakır ve pirinç gibi metallerin teknik karşılaştırmalarda yer aldığı ifade edilmektedir. Yapıştırılan markdown

Ancak bu yüzeylerin ayrı ayrı yapıştırma testlerinde bulunması, perçinli hibrit geometri için doğrudan sertifikasyon veya sayısal performans anlamına gelmez.

Farklı metallerde galvanik konu unutulmamalıdır

Alüminyum ve çelik gibi farklı metaller hibrit bağlantıda bir araya geldiğinde mekanik bağlantı elemanının malzemesi de sisteme dahil olur.

Epoksi tabakası bazı bölgelerde iki yüzeyi fiziksel olarak ayırabilir.

Ancak cıvata veya perçin metaller arasında doğrudan elektriksel temas oluşturabilir.

Nem bulunan ortamda bu durum galvanik korozyon tasarımının ayrıca değerlendirilmesini gerektirebilir.

Paylaşılan TDS Araldite 2015-1 için özel bir galvanik izolasyon performansı vermemektedir.

Bu nedenle yapıştırıcının varlığı nedeniyle bütün hibrit sistemin elektriksel olarak izole olduğu varsayılmamalıdır.

Özellikle dış ortam, denizcilik veya yüksek nemli sistemlerde mekanik bağlantı elemanının malzemesi, yüzey kaplamaları ve su giriş yolları ayrıca değerlendirilmelidir.

Kür sonrası bağlantı nasıl kontrol edilmelidir?

Kür tamamlandıktan sonra yalnızca cıvatanın sıkı veya perçinin yerinde olması yeterli kalite kontrol kriteri değildir.

Yapıştırıcı hattı da incelenmelidir.

Kenar boyunca süreklilik var mı?

Bazı bölgelerde epoksi tamamen dışarı çıkmış mı?

Hava boşlukları görülebiliyor mu?

Parçalar mekanik eleman çevresinde deformasyona uğramış mı?

Yapıştırıcı doğru şekilde kürlenmiş mi?

Numune testlerinde kopma modu incelenebilir.

Epoksi kendi içerisinden mi kırılıyor?

Metal yüzeyden mi ayrılıyor?

Kompozit katman mı kalkıyor?

Mekanik bağlantı elemanı çevresinde lokal hasar mı oluşuyor?

Bu gözlemler hibrit bağlantının hangi mekanizmayla sınırlandığını anlamaya yardımcı olur.

Üretimde yapılan yaygın hibrit bağlantı hataları

En sık görülen sorunlardan biri mekanik bağlantı elemanını aşırı sıkarak yapıştırıcının büyük bölümünü dışarı itmektir. Bir diğer hata, delme veya perçinleme işlemi sonrasında yüzeyi yeniden temizlemeden epoksi uygulamaktır. Pot life başladıktan sonra mekanik montaj operasyonunun ne kadar süreceğini hesaba katmamak, 10 mm boşluk doldurma kapasitesini optimum bond line olarak yorumlamak ve cıvata ile yapıştırıcının yükü otomatik olarak eşit paylaşacağını varsaymak da proses güvenilirliğini azaltabilir.

Benzer biçimde perçinin bulunmasının kötü yüzey hazırlığını telafi edeceğini düşünmek doğru değildir.

Araldite 2015-1 TDS’si bağlantının dayanımı ve uzun süreli performansının doğru yüzey hazırlığına bağlı olduğunu açıkça belirtmektedir. Yapıştırılan markdown

Endüstri Teknik ile hibrit bağlantı prosesinin oluşturulması

Endüstri Teknik’in 1961 yılından bu yana sürdürdüğü sanayi odaklı yaklaşımda yapısal yapıştırıcı, cıvata ve perçin birbirinin otomatik alternatifi olarak değerlendirilmez. Uygulamanın gerçek bağlantı görevi belirlenir ve buna göre proses oluşturulur.

Parçalar hangi malzemeden?

Metal-metal mi?

Metal-kompozit mi?

Cıvata servis yükü taşıyacak mı?

Perçin yalnızca sabitleme için mi kullanılacak?

Bindirme alanı ne kadar?

Bond line nasıl korunacak?

Titreşim var mı?

Sıcaklık çevrimi bulunuyor mu?

Yüzey hazırlığı hangi aşamada yapılacak?

Bu sorular hibrit bağlantının gerçek davranışını belirler.

Paylaşılan TDS; Araldite 2015-1’in 1:1 karışım oranını, 45–55 dakikalık çalışma süresini, yüzey hazırlığı gereksinimlerini, 0,05–0,10 mm bindirme hattı bilgisini, 10 mm’ye kadar boşluk doldurma karakterini ve kür sırasında parçaların sabit tutulması gerektiğini açık biçimde desteklemektedir. Yapıştırılan markdown Yapıştırılan markdown Yapıştırılan markdown

Buna karşılık cıvata torku, perçin kuvveti, mekanik bağlantı adedi veya yapıştırıcı ile mekanik eleman arasındaki sayısal yük paylaşımı bu kaynakta verilmemektedir. Bu parametreler gerçek komponent üzerinde ayrıca tasarlanmalı ve doğrulanmalıdır.

Doğru planlandığında Hibrit bağlantı yapıştırıcı sistemi, Araldite epoksinin geniş yüzey üzerinden sağladığı yapısal bağlantı ile cıvata veya perçin gibi mekanik elemanların belirlenen görevlerini aynı montaj içerisinde bir araya getiren kontrollü bir birleştirme yaklaşımı oluşturabilir. Burada güvenilirlik, yalnızca iki bağlantı yönteminin aynı anda kullanılmasından değil; yüzey hazırlığı, bond line, karışım, çalışma süresi, kür ve mekanik montaj sırasının birlikte standardize edilmesinden gelir.

İletişim

Endüstri Teknik Ltd. Şti.

Adres: Aşağı Yahyalar Mah. 995/1. Sokak No:5 (7. Kat) D:27 (Ofis Anadolu) Yenimahalle / Ankara

Telefon: 0312 925 54 74

Faks: 0312 925 64 84

E-posta: info@endustriteknik.com

Araldite 2015-1 ile cıvatalı, perçinli veya farklı mekanik sabitleme içeren yapısal montajlarda yüzey hazırlığı, bond line kontrolü, çalışma süresi, kür ve bağlantı geometrisinin değerlendirilmesi için uygulamanızın gerçek malzeme ve yük şartlarını Endüstri Teknik ile paylaşarak teknik değerlendirme alabilirsiniz.