Kompozit metal galvanik korozyon
Kompozit metal galvanik korozyon, Endüstri Teknik açısından özellikle karbon fiber takviyeli kompozitlerin alüminyum, çelik veya farklı metal bileşenlerle aynı konstrüksiyon içerisinde kullanıldığı yapısal bağlantılarda yalnızca yapıştırma dayanımıyla açıklanamayacak bir mühendislik konusudur. Karbon fiber esaslı kompozit ile metal arasında elektriksel temas oluşması ve bağlantı bölgesine nem, su veya iletken bir sıvının ulaşması halinde galvanik etkileşim ortaya çıkabilir. Bu nedenle Araldite gibi yapısal epoksi sistemleri kullanılırken yalnızca yüzey aderansı, kesme dayanımı ve kür koşulu değil; yapıştırıcı hattının iki malzemeyi elektriksel olarak ne kadar ayırdığı, bağlantı kenarlarının nasıl korunduğu, mekanik bağlantı elemanlarının doğrudan temas oluşturup oluşturmadığı ve servis ortamındaki nem koşulları da değerlendirilmelidir.
Karbon fiber kompozit ile alüminyum özellikle dikkat gerektiren bir kombinasyondur. Karbon fiber yapının elektriksel iletken karakteri nedeniyle alüminyumla doğrudan temas ve elektrolit varlığı galvanik hücre oluşmasına zemin hazırlayabilir. Bu nedenle karbon fiber alüminyum izolasyon yalnızca yüzeylere epoksi sürülmesi anlamına gelmez; bond line sürekliliği, açık fiber kenarları, delikler, cıvatalar, perçinler ve yapıştırma hattının çevresindeki nem yolları birlikte incelenmelidir.
Endüstri Teknik yaklaşımında araldite kompozit tasarım planlanırken yapıştırıcının yapısal bağlantı sağlaması ile galvanik izolasyon görevinin birbirinden ayrı mühendislik gereksinimleri olduğu kabul edilmelidir. Epoksi hattı iki malzeme arasında fiziksel bir bariyer oluşturabilir ancak yapıştırıcının varlığı bütün montajın otomatik olarak elektriksel açıdan izole edildiği anlamına gelmez.
Kompozit metal galvanik korozyon neden oluşur?
Kompozit metal galvanik korozyon oluşabilmesi için yalnızca iki farklı malzemenin yan yana bulunması yeterli değildir. Galvanik etkinin ortaya çıkması için elektriksel olarak birbirine bağlı farklı elektrokimyasal davranıştaki yüzeylerin ve bu bağlantıyı tamamlayan iletken bir ortamın bulunması gerekir.
Nem bu ortamı oluşturabilir.
Yoğuşma oluşabilir.
Yağmur suyu bağlantıya girebilir.
Denizcilik uygulamasında tuzlu ortam söz konusu olabilir.
Yıkama veya proses sıvıları bağlantı kenarlarına ulaşabilir.
Kuru ve tamamen izole bir bağlantıyla sürekli nem gören dış ortam bağlantısı bu nedenle aynı risk seviyesinde değildir.
Karbon fiber kompozitin yapısı burada özel önem taşır. Karbon lifleri elektriksel olarak iletken olabilir. Kompozit yüzeyde karbon liflerinin açıkta bulunması ve alüminyumla elektriksel temas etmesi halinde, uygun çevresel koşullar oluştuğunda alüminyum tarafında istenmeyen korozyon gelişebilir.
Bu nedenle sadece başlangıçtaki mekanik yapışma performansına bakmak yeterli değildir.
Montaj yıllarca dış ortamda çalışacaksa nemin bağlantı kenarından ilerleyip ilerleyemeyeceği düşünülmelidir.
Yapıştırıcı hattında boşluk var mı?
Kenar bölgesinde çıplak karbon fiber ile metal temas ediyor mu?
Metal bağlantı elemanı iki yüzeyi doğrudan birbirine bağlıyor mu?
Kaplama hasarlı mı?
Bu sorular yapısal tasarımın bir parçasıdır.
Kompozit metal galvanik korozyon karbon fiber ve alüminyumda neden kritiktir?
Kompozit metal galvanik korozyon karbon fiber-alüminyum kombinasyonunda özellikle önem kazanır çünkü iki malzemenin yalnızca mekanik özellikleri değil elektriksel ve çevresel davranışları da farklıdır.
Alüminyum düşük ağırlığı nedeniyle otomotiv, havacılık, enerji, makine ve farklı hafif yapı uygulamalarında yaygın olarak kullanılır.
CFRP ise yüksek özgül mekanik performansı nedeniyle benzer sektörlerde tercih edilir.
Bu nedenle iki malzemenin aynı konstrüksiyonda bulunması oldukça doğaldır.
Ancak bağlantının başarılı olması yalnızca CFRP’nin alüminyuma güçlü biçimde yapışması anlamına gelmez.
Alüminyumun yüzey hazırlığı doğru yapılmalıdır.
CFRP yüzeyindeki kalıp ayırıcı veya üretim kalıntıları kontrol edilmelidir.
Yapıştırıcı hattı kesintisiz olmalıdır.
Açık karbon fiber kenarları ve metal temas noktaları değerlendirilmelidir.
Mekanik bağlantı kullanılıyorsa cıvata, pul veya perçinin iki malzeme arasında iletken köprü oluşturup oluşturmadığı incelenmelidir.
Bu nedenle karbon fiber alüminyum izolasyon konusu ayrı bir tasarım başlığı olarak ele alınmalıdır.
Yapıştırıcının kürlenmiş halde elektriksel olarak iletken olmaması tek başına bütün montajı güvenli hale getirmez. Çünkü yapıştırıcı hattının dışında doğrudan temas bulunabilir.
Bir cıvata CFRP panelden geçerek alüminyum gövdeye bağlanabilir.
Karbon fiber kesilmiş kenarda açıkta olabilir.
Epoksi kenardan eksik uygulanmış olabilir.
Su bu bölgede birikebilir.
Dolayısıyla bağlantının tamamı değerlendirilmelidir.
Epoksi yapıştırıcı galvanik izolasyon sağlayabilir mi?
Yapısal epoksi iki malzeme arasında sürekli ve sağlam bir tabaka oluşturduğunda fiziksel ayrım sağlayabilir. Bu, karbon fiber ile metalin doğrudan temasının önlenmesi açısından yararlı olabilir.
Ancak bu özellik tasarım doğrulaması olmadan “galvanik izolasyon garantisi” şeklinde yorumlanmamalıdır.
Yapıştırıcı hattında hava boşluğu bulunabilir.
Epoksi kenardan taşmamış olabilir.
Montaj sırasında metal yüzey CFRP’ye lokal olarak değmiş olabilir.
Fikstürleme sırasında yapıştırıcı tamamen dışarı sıkılmış olabilir.
Delik çevresinde epoksi bulunmayabilir.
Mekanik bağlantı elemanı iki malzemeyi elektriksel olarak bağlayabilir.
Bu nedenle izolasyon açısından yalnızca malzemenin kendisi değil uygulama kalitesi de önemlidir.
Araldite kompozit tasarım yaklaşımında yapıştırıcının birinci görevi yapısal yük aktarımı olabilir. Elektriksel izolasyon ayrıca kritik bir tasarım şartıysa bunun gerçek assembly üzerinde doğrulanması gerekir.
Gerekirse elektriksel süreklilik kontrolü, çevresel yaşlandırma ve bağlantının nem altında incelenmesi gibi proje özelindeki kontroller değerlendirilebilir.
Kompozit metal galvanik korozyon yapıştırıcı hattıyla nasıl kontrol edilir?
Kompozit metal galvanik korozyon yapıştırıcı hattıyla kontrol edilirken ilk hedef, farklı yüzeylerin doğrudan temasını mümkün olduğunca önleyen sürekli bir bond line oluşturmaktır. Ancak yapıştırıcı hattının yalnızca var olması değil, bütün bağlantı alanında devamlı olması önemlidir.
Aşırı clamp kuvveti uygulanırsa yapıştırıcı lokal olarak tamamen dışarı çıkabilir.
Bu durumda metal ile CFRP doğrudan temas edebilir.
Bağlantının başka bir bölgesinde çok kalın epoksi kalabilir.
Böyle bir yapı hem mekanik hem izolasyon açısından kontrolsüzdür.
Bu nedenle fikstürleme yapıştırıcıyı sıfırlamak amacıyla yapılmamalıdır.
Amaç parçaları doğru geometride tutarken tasarlanan yapıştırıcı tabakasını korumaktır.
Üretim toleranslarının da buna uygun olması gerekir.
Bir panel çok eğriyse bazı bölgeler doğrudan birbirine değebilirken başka bölgelerde geniş boşluk oluşabilir.
Bu durumda yalnızca daha fazla yapıştırıcı kullanarak sorunu kapatmaya çalışmak doğru yaklaşım değildir.
Bağlantı geometrisi iyileştirilmelidir.
Karbon fiber yüzey hazırlığında liflerin açığa çıkması neden önemlidir?
CFRP yüzey hazırlanırken aşırı agresif aşındırma karbon liflerinin gereksiz yere açığa çıkmasına neden olabilir.
Bu durum birkaç açıdan istenmeyebilir.
Laminatın dış tabakası mekanik olarak zarar görebilir.
Yüzey dayanımı düşebilir.
Açık karbon liflerinin metal ile doğrudan temas etme ihtimali artabilir.
Dolayısıyla yüzey hazırlığının amacı karbon fiberleri mümkün olduğunca fazla ortaya çıkarmak değildir.
Amaç zayıf, kirli veya yapışmayı engelleyen yüzey tabakasını kontrollü biçimde uzaklaştırarak epoksi için kararlı bir aderans alanı oluşturmaktır.
Kalıp ayırıcı bulunuyorsa temizlenmelidir.
Kompozit tozu uzaklaştırılmalıdır.
Hazırlanmış yüzeye yeniden yağ veya kir taşınmamalıdır.
Gerçek CFRP reçine sistemi ve üretim yöntemi bilinmelidir.
Bu özellikle karbon fiber alüminyum izolasyon tasarımında önemlidir çünkü mekanik aderans için yapılan yüzey işlemi galvanik temas riskini artıracak şekilde uygulanmamalıdır.
Alüminyum yüzey nasıl hazırlanmalıdır?
Alüminyum yüzey de kendi başına ayrı bir hazırlık prosesine ihtiyaç duyar.
Üretim yağı bulunabilir.
Kesme sıvısı kalabilir.
Parmak izi olabilir.
Doğal oksit tabakasının yüzey durumu değişebilir.
Parça anodize veya boyalı olabilir.
Bu nedenle CFRP ve alüminyum aynı temizleme ve aşındırma prosedürüne otomatik olarak tabi tutulmamalıdır.
İki substrat ayrı ayrı hazırlanır ve ardından aynı bağlantı içerisinde birleştirilir.
Alüminyum boyalı veya anodizeyse yapıştırıcının doğrudan metale değil kaplama tabakasına tutunabileceği de unutulmamalıdır.
Kaplama metalden ayrılırsa epoksi sağlam kalmasına rağmen bağlantı başarısız olabilir.
Dolayısıyla galvanik koruma amacıyla kullanılan kaplamanın kendisinin yapıştırma prosesine uygunluğu da önemlidir.
Mekanik bağlantı elemanları galvanik köprü oluşturabilir mi?
Evet, tasarıma bağlı olarak cıvata veya perçin iki farklı malzeme arasında elektriksel bağlantı oluşturabilir.
Epoksi geniş yüzey boyunca CFRP ile alüminyumu birbirinden ayırmış olabilir.
Ancak metal cıvata her iki yüzeye temas ediyorsa izolasyon hattı mekanik bağlantı noktasında kesilmiş olabilir.
Bu nedenle hibrit bağlantılarda mekanik bağlantı elemanlarının izolasyon tasarımı ayrı değerlendirilmelidir.
Pul.
Burç.
Kaplama.
Delik çevresi.
Bağlantı elemanının malzemesi.
Bunların tümü montajın gerçek elektriksel yolunu değiştirebilir.
Burada belirli bir izolasyon malzemesinin her projede kullanılmasını önermek doğru değildir. Uygun çözüm sıcaklık, yük, çevre, üretim yöntemi ve ilgili mühendislik gereksinimlerine göre seçilmelidir.
Araldite kompozit tasarım yalnızca yapıştırıcı seçimi değil, cıvata veya perçin gibi ikincil yük yollarının da değerlendirilmesini gerektirir.
Kenar sızdırmazlığı neden önemlidir?
Yapıştırma hattının merkez bölgesi iyi izole edilmiş olsa bile kenarlar çevresel ortama açıktır.
Su veya nem çoğu zaman bağlantının kenarından sisteme ulaşır.
Açık CFRP kenarı bulunabilir.
Epoksi hattında küçük boşluk olabilir.
Metal kaplama kenarda hasar görmüş olabilir.
Bu nedenle kenar geometrisi çevresel dayanıklılık açısından önemlidir.
Su birikmesine izin veren yatay cep geometrileri farklı risk oluşturabilir.
Sürekli ıslanıp kuruyan bağlantılar farklı davranabilir.
Tuzlu ortam daha farklı servis koşulu oluşturur.
Bu nedenle dış ortamda kullanılan karbon fiber-alüminyum yapıda yalnızca başlangıçtaki yapıştırma testi yeterli değildir.
Nem ve sıcaklık çevrimleri değerlendirilmelidir.
Hidrotermal ortam galvanik riski nasıl değiştirebilir?
Yüksek nem ve sıcaklık birlikte bulunduğunda yapıştırıcı bağlantının çevresel koşulu ağırlaşabilir.
Yoğuşma oluşabilir.
Bağlantı kenarında sıvı film meydana gelebilir.
Sıcaklık değişimi metal ile CFRP arasında mekanik hareket oluşturabilir.
Bu mekanik hareket bond line kenarlarını zorlayabilir.
Kenar bölgesinde küçük ayrılma meydana gelirse nemin ilerleyebileceği yol oluşabilir.
Dolayısıyla mekanik dayanıklılık ile galvanik tasarım tamamen ayrı konular değildir.
İyi tasarlanmış bağlantının çevresel yaşlandırma sonrasında da yapıştırıcı hattı bütünlüğünü koruması önemlidir.
Bu açıdan Kompozit metal galvanik korozyon yalnızca elektrokimya problemi değil, yüzey hazırlığı, yapıştırıcı hattı ve çevresel dayanıklılığın birlikte değerlendirildiği bir bağlantı tasarımı problemidir.
Termal genleşme farkı izolasyon hattını etkileyebilir mi?
CFRP ile alüminyum sıcaklık değişiminde aynı miktarda hareket etmek zorunda değildir.
Bu nedenle yapıştırıcı hattı termal kesme gerilmeleri yaşayabilir.
Bağlantı küçükse toplam göreceli hareket sınırlı kalabilir.
Uzun bir panelde ise aynı sıcaklık değişimi daha fazla toplam harekete dönüşebilir.
Bu nedenle yapıştırıcının mekanik karakteri önemlidir.
Çok rijit epoksi termal hareketi daha doğrudan bağlantı hattına aktarabilir.
Toklaştırılmış bir yapısal sistem bazı farklı substrat bağlantılarında daha kontrollü mekanik davranış sağlayabilir.
Ancak bu, en esnek yapıştırıcının otomatik olarak en doğru ürün olduğu anlamına gelmez.
Bağlantının taşıdığı yük de vardır.
Panel konumunun korunması gerekebilir.
Titreşim bulunabilir.
Yüksek sıcaklık veya kimyasal ortam olabilir.
Bu nedenle araldite kompozit tasarım yapılırken termal hareket, mekanik yük ve çevresel izolasyon aynı tasarım içerisinde düşünülmelidir.
Yapıştırıcı hattındaki hava boşlukları neden önemlidir?
Hava boşluğu mekanik açıdan yük taşıyan alanın azalmasına neden olabilir.
İzolasyon açısından ise metal ile kompozitin bazı noktalarda doğrudan yaklaşmasına veya çevresel sıvının ilerleyebileceği yol oluşmasına katkıda bulunabilir.
Geniş yüzeylerde epoksi uygulama deseni bu nedenle önemlidir.
İki parça kapatılırken hava dışarı çıkabilmelidir.
Yapıştırıcı bütün alana düzgün şekilde yayılmalıdır.
Parçaların aşırı sıkılmasıyla epoksi kenarlardan tamamen dışarı atılmamalıdır.
Seri üretimde ilk numunelerin kesit üzerinden veya uygun başka doğrulama yöntemleriyle incelenmesi, gerçek bond line dağılımını anlamaya yardımcı olabilir.
CFRP-alüminyum bağlantıda kaplama yeterli midir?
Kaplama galvanik tasarımın parçalarından biri olabilir ancak tek başına bütün sistemi güvenli hale getirdiği varsayılmamalıdır.
Kaplama çizilebilir.
Delme işlemiyle kesilebilir.
Montaj sırasında lokal olarak zarar görebilir.
Cıvata temas bölgesinde kaplama kesintiye uğrayabilir.
Yapıştırma öncesindeki yüzey hazırlığı kaplamayı etkileyebilir.
Ayrıca yapıştırıcının kaplamaya aderansı çıplak alüminyuma aderansından farklı olabilir.
Bu nedenle kaplama seçiminde hem korozyon koruması hem yapıştırılabilirlik düşünülmelidir.
Bağlantı testinden sonra yalnızca epoksiye değil kaplamanın metal üzerinde kalıp kalmadığına da bakılmalıdır.
Kompozit metal galvanik korozyon testleri nasıl planlanmalıdır?
Kompozit metal galvanik korozyon testleri gerçek assembly’yi temsil edecek şekilde planlanmalıdır. Yalnızca küçük bir CFRP ve alüminyum kuponun epoksiyle yapıştırılması, cıvata veya perçin içeren gerçek konstrüksiyonun bütün elektriksel ve çevresel yollarını göstermeyebilir.
Gerçek malzemeler kullanılmalıdır.
Gerçek yüzey kaplamaları tercih edilmelidir.
Gerçek bağlantı elemanları mümkünse test sistemine dahil edilmelidir.
Seri üretimdeki yüzey hazırlığı uygulanmalıdır.
Epoksi gerçek bond line geometrisinde kürlenmelidir.
Bağlantı nem, sıcaklık veya başka çevresel etkilere maruz kalacaksa test şartları bunu temsil etmelidir.
Test öncesi ve sonrası mekanik davranış karşılaştırılabilir.
Korozyon belirtileri incelenebilir.
Kaplama bütünlüğü değerlendirilebilir.
Gerekli projelerde elektriksel temas yolları da kontrol edilebilir.
Ama belirli bir test süresi veya kabul limiti burada genel kural olarak verilmemelidir. Bu değerler sektör, proje ve tasarım gereksinimlerine göre belirlenmelidir.
Mekanik test tek başına yeterli midir?
Hayır.
Yapıştırılmış bağlantı yüksek kesme dayanımı gösterebilir fakat elektriksel izolasyon başka bir yoldan kesilmiş olabilir.
Cıvata doğrudan temas oluşturabilir.
Açık CFRP kenarı alüminyuma değebilir.
Kaplama lokal hasarlı olabilir.
Bu nedenle yalnızca mekanik test sonucu galvanik tasarımı doğrulamaz.
Benzer şekilde yalnızca elektriksel izolasyonun ilk gün başarılı olması da mekanik bağlantının uzun ömürlü olduğunu kanıtlamaz.
Termal hareket, titreşim veya nem sonrasında bond line hasar görebilir.
Bu nedenle mekanik ve çevresel doğrulama birlikte düşünülmelidir.
Korozyon görüldüğünde hata analizi nasıl yapılmalıdır?
Bağlantı açıldığında yalnızca epoksinin nereden koptuğuna bakılmamalıdır.
Korozyonun başlangıç noktası da araştırılmalıdır.
Cıvata deliği çevresinde mi?
Yapıştırıcı kenarında mı?
Açık karbon fiber bölgesinde mi?
Kaplama hasarında mı?
Su biriken bölgede mi?
Bu bilgiler tasarımın zayıf noktasını gösterebilir.
Kopmuş veya korozyona uğramış yüzeyler temizlenmeden önce fotoğraflanmalıdır.
İki yüzey birlikte incelenmelidir.
Epoksi alüminyum üzerinde kalmış mı?
CFRP yüzeyinden mi ayrılmış?
Kaplama kalkmış mı?
Metal-kompozit doğrudan temas izi var mı?
Bu sorular sonraki tasarım değişikliğinin ürün mü, yüzey işlemi mi, kenar koruması mı yoksa mekanik bağlantı geometrisi mi olması gerektiğini anlamaya yardımcı olur.
Karbon fiber alüminyum izolasyon üretimde nasıl standardize edilir?
Karbon fiber alüminyum izolasyon seri üretimde operatörün kişisel uygulamasına bırakılmamalıdır.
CFRP yüzey hazırlığı standardize edilmelidir.
Alüminyum yüzey işlemi tanımlanmalıdır.
Epoksi dozajı kontrol edilmelidir.
Bond line sürekliliği sağlanmalıdır.
Fikstürleme kuvveti mümkün olduğunca tekrar edilebilir olmalıdır.
Delik çevreleri kontrol edilmelidir.
Varsa mekanik bağlantı elemanlarının izolasyon yöntemi tasarımda tanımlanmalıdır.
Kenar bölgeleri üretim sonrası görsel olarak incelenebilir.
Yeni kompozit, yeni alüminyum kaplama veya yeni bağlantı elemanı tedarikçisi devreye girdiğinde bağlantı yeniden doğrulanabilir.
Bu yaklaşım yalnızca galvanik risk açısından değil mekanik yapıştırma güvenilirliği açısından da önemlidir.
Sık yapılan tasarım hataları
En sık yapılan hatalardan biri epoksi bulunduğu için karbon fiber ile alüminyum arasında otomatik galvanik izolasyon oluştuğunu varsaymaktır. Bir başka hata, cıvata veya perçinin yapıştırıcı hattını elektriksel olarak köprüleyebileceğini göz ardı etmektir. CFRP yüzeyini aşırı aşındırarak karbon liflerini gereksiz yere açığa çıkarmak, alüminyum kaplamayı yapıştırma bölgesinde kontrolsüz biçimde bozmak, yapıştırıcıyı aşırı sıkıştırarak lokal metal-kompozit teması oluşturmak ve kenar bölgelerindeki su girişini değerlendirmemek de uzun vadeli güvenilirliği azaltabilir.
Ayrıca mekanik olarak güçlü bir bağlantının galvanik açıdan da güvenli olduğunu düşünmek doğru değildir.
İki gereksinim ayrı ayrı doğrulanmalıdır.
Endüstri Teknik ile kompozit-metal tasarımının değerlendirilmesi
Endüstri Teknik’in 1961 yılından bu yana sürdürdüğü sanayi odaklı yaklaşımda karbon fiber-metal bağlantıları yalnızca yapıştırıcının ne kadar yüksek kesme dayanımı sağladığı üzerinden değerlendirilmez.
Kompozit hangi reçine sistemine sahip?
Metal alüminyum mu?
Kaplamalı mı?
Cıvata veya perçin var mı?
Bağlantı dış ortamda mı?
Nem veya tuzlu ortam görüyor mu?
Sıcaklık çevrimi var mı?
Bağlantı ne kadar uzun?
Bond line bütün yüzeyde devamlı mı?
Bu sorular yapıştırıcı seçiminden önce tasarımın gerçek risklerini belirler.
Özellikle karbon fiber alüminyum izolasyon gereken yapılarda epoksi hattının sürekli olması, mekanik bağlantı noktalarının ayrıca değerlendirilmesi ve yüzey hazırlığının CFRP liflerini veya alüminyum koruma sistemini gereksiz yere bozmaması önemlidir.
Araldite kompozit tasarım yaklaşımında yapıştırıcı yapısal yük aktarımında önemli rol oynayabilir; ancak galvanik izolasyon bir proje gereksinimiyse bunun elektriksel temas, çevresel maruziyet ve gerçek montaj detaylarıyla birlikte doğrulanması gerekir.
Doğru yüzey hazırlığı, kontrollü bond line, elektriksel temas yollarının değerlendirilmesi ve çevresel testler bir araya getirildiğinde Kompozit metal galvanik korozyon riski yalnızca sonradan ortaya çıkan bir saha problemi olarak değil, tasarım aşamasında yönetilebilecek bir mühendislik konusu haline gelir.
İletişim
Endüstri Teknik Ltd. Şti.
Adres: Aşağı Yahyalar Mah. 995/1. Sokak No:5 (7. Kat) D:27 (Ofis Anadolu) Yenimahalle / Ankara
Telefon: 0312 925 54 74
Faks: 0312 925 64 84
E-posta: info@endustriteknik.com
Karbon fiber-alüminyum ve diğer kompozit-metal bağlantılarında Araldite ürün seçimi, yüzey hazırlığı, yapıştırıcı hattı, mekanik bağlantı elemanları, çevresel izolasyon ve galvanik risklerin birlikte değerlendirilmesi için uygulamanızın gerçek malzeme ve servis şartlarını Endüstri Teknik ile paylaşarak teknik değerlendirme alabilirsiniz.
